ΣΑΒΒΑΤΟ 10/4/2021 - ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

No a la mina, si a la vida. Μεγάλη Παναγία. Χαλκιδική.
Όχι στα μεταλλεία, Ναι στη ζωή.

Ανάβαση στον Κάκαβο σημαίνει ελευθερία.


























Το δάσος σύντομα θα βγάλει τα φύλλα του. Ετοιμάζεται για το καλοκαίρι.
Αναμένοντας τους συντρόφους από το Μεξικό…

Στα πλαίσια της ημέρας δράσης για το ταξίδι των Ζαπατίστας στην Ευρώπη, η Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγίας συνδέθηκε με την πλατεία Χημείου και τους φοιτητές του Α.Π.Θ. και μαζί με συντρόφους της Δικτύωσης για Γη & Ελευθερία πραγματοποίησε πεζοπορία στο δάσος των Σκουριών. Μακριά από τους χώρους της καταστροφής αυτή τη φορά, βρεθήκαμε, συναντηθήκαμε, συζητήσαμε.

Οι πεζοπόροι μετά από την αναζωογονητική ανάβαση, μέσα από όμορφα και σύντομα μονοπάτια, καταλήξαμε στο χώρο του camp αγώνα ενάντια στη μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή. Εκεί ανάψαμε τη φωτιά μας και καταθέσαμε την άποψή μας για τα μελλούμενα.

Ενάντια στα mega projects, αγώνες για Γη και Ελευθερία. Viva Zapata.

No alla mina si alla vida»
Επιτροπή αγώνα Μεγάλης Παναγίας











ΟΙ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΥΡΩΠΗ

ΣΑΒΒΑΤΟ 10/4/2021 – ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2021

Θεσσαλονίκη 
Πλατεία Χημείου Α.Π.Θ., ώρα 14:00-19:00

Είμαστε Ζαπατίστας, φορείς του ιού της αντίστασης και της εξέγερσης!
– Ενημέρωση – συζήτηση για τ@ς Ζαπατίστας και το ταξίδι τους στην Ευρώπη και την Ελλάδα.
– Παρουσίαση θεματικών συντονισμών.
– Προβολή ντοκιμαντέρ για τις αυτόνομες κοινότητες.
– Έκθεση φωτογραφίας, διανομή υλικού κ.α.
– Πεζοπορία στο βουνό No a la mina, si a la vida (Χαλκιδική)

Συμμετέχουν:
– Ανοιχτή συνέλευση πολιτικού convoy για την παγκόσμια συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών
– Οδοιπορικό “Γη και Ελευθερία”
– Ομάδα για την παιδεία
– Πανελλαδικός θεματικός συντονισμός για την υγεία



ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

Πλατεία Χημείου  

12:00-15:00 Παιδική γωνιά /Βιβλιοθήκη

Ομάδα παιδείας

16:00 με 17:00 Συζήτηση: «Από την Άλλη Ζαπατίστικη Υγεία στη δημιουργία νέων Δομών Ολιστικής

Ομάδα Ψυχικής Υγείας-Covid19: Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης / ε.κ.χ. Respiro di Libertà, μέλος Τοπικού Συντονισμού Θεσσ.-Χαλκ. & Πανελλαδικού Θεματικού Συντονισμού  για την Υγεία “Οι Ζαπατίστας στην Ευρώπη”

17:15 με 18:15 «Συζήτηση σ’ ένα έδαφος ελευθερίας» – Ανοιχτός κύκλος αυτομόρφωσης με θέμα τις παγκόσμιες συναντήσεις αγωνιζόμενων γυναικών

Ανοιχτή Συνέλευση πολιτικού κονβόϊ για την παγκόσμια συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών

Χαλκιδική

Πεζοπορία No a lamina, si a lavida / Ενάντια στα Μέγα Projects / Αγώνας για τη γη και την ελευθερία Viva Zapata


Για επικοινωνία: zapatistas2021thessaloniki@protonmail.com


ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΛΟΙΟΥΣ

Το ζαπατίστικο ταξίδι

Την 1η Γενάρη του 1994, εντελώς αιφνιδιαστικά και μέσα σε ένα κλίμα παντοκρατορίας του καπιταλισμού (το οποίο είχε προκληθεί από την κατάρρευση των λεγόμενων κομμουνιστικών κρατών που είχε τότε περιγραφεί ως «τέλος της ιστορίας»), ομάδες ενόπλων από ιθαγενείς κοινότητες, μέλη μιας άγνωστης οργάνωσης με τα αρχικά E.Z.L.N., καταλαμβάνουν δήμους της νοτιανατολικής μεξικάνικης πολιτείας Τσιάπας. Δημοσιοποιούν την «1η διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα» η οποία αναφέρεται στα 500 χρόνια ιθαγενικής αντίστασης, ανακοινώνει την απαλλοτρίωση της γης των γαιοκτημόνων επαναφέροντας το καθεστώς κοινοκτημοσύνης που είχε επιτύχει η επανάσταση του Εμιλιάνο Ζαπάτα, καταφέρεται ενάντια στη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου NAFTA μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικού που θα έμπαινε σε εφαρμογή την ίδια μέρα, και θέτει τα 10 βασικά αιτήματα του ζαπατιστικού στρατού.

Μετά από λίγες μέρες μαχών με τον μεξικάνικο ομοσπονδιακό στρατό και δεκάδες νεκρούς, οι μαχήτριες και οι μαχητές ζαπατίστας αποσύρονται στα βουνά της Τσιάπας. Γεννιέται ο φόβος μιας παρατεταμένης στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον των ανταρτών και των χωρικών, όμως τελικά μαζικές κινητοποιήσεις σε όλο το Μεξικό επιβάλλουν την κατάπαυση του πυρός και τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων.

Οι ζαπατίστας αξιοποιούν τις μακρόσυρτες αυτές διαπραγματεύσεις, στις οποίες απαιτούν την αυτονομία των ιθαγενών κοινοτήτων και την εξασφάλιση των βασικών τους δικαιωμάτων, προκειμένου να κάνουν παγκοσμίως γνωστά τα ιδιαίτερα και πρωτοφανή χαρακτηριστικά τους: πρώτα απ’ όλα ο ίδιος ο ζαπατιστικός στρατός είναι ένας στρατός αντιμιλιταριστικός, ένας «στρατός ονειροπόλων»: «Γίναμε στρατιώτες για να μην υπάρχουν πια στρατιώτες» λένε, συμπληρώνοντας «Όλα για όλους/ες, τίποτα για εμάς».

Έπειτα, δεν έχουν ως αναφορά καμία από τις ως τότε γνωστές «επαναστατικές ιδεολογίες». Όπως λένε, η αντίσταση των ιθαγενικών λαών, η κοινοκτημοσύνη και ο κοινοτικός τρόπος οργάνωσης και διακυβέρνησης, αλλά και ένας τρόπος ζωής με σεβασμό στη φύση είχαν προηγηθεί της ευρωπαϊκής έκφρασης του κοινωνικού/ταξικού κινήματος, είτε αυτό ιστορικά είχε πάρει τη μορφή του μαρξισμού ή του αναρχισμού, είτε, μεταγενέστερα, της οικολογίας. Το κίνημα είχε αντιεξουσιαστικά και κοινοτιστικά χαρακτηριστικά ως αποτέλεσμα των ιθαγενικών παραδόσεων αντίστασης και οργάνωσης, οι οποίες όμως δεν εξασφάλιζαν την ελευθερία και ισοτιμία των γυναικών – γι’ αυτό στα απελευθερωμένα εδάφη οι ζαπατίστας θέτουν σε εφαρμογή τον «επαναστατικό νόμο για τις γυναίκες». Ο subcomandante Marcos, εκπρόσωπος των ζαπατίστας, μετατρέπεται σε εμβληματική μορφή (όπως θα ειπωθεί αργότερα, η επικέντρωση των διεθνών media στο πρόσωπό του ήταν ένα εσκεμμένο τέχνασμα, ώστε να περάσουν απαρατήρητες οι διεργασίες που λάμβαναν χώρα στη βάση).

Τον Φεβρουάριο του 1996 υπογράφονται μεταξύ εκπροσώπων των ζαπατίστας και της μεξικανικής κυβέρνησης οι συμφωνίες του Σαν Αντρές, οι οποίες κατοχυρώνουν την αυτονομία των ιθαγενικών κοινοτήτων και προβλέπουν αγροτικές μεταρρυθμίσεις στο πνεύμα του «Σχεδίου της Αγιάλα» του Εμιλιάνο Ζαπάτα. Λίγο πριν είχε δημοσιοποιηθεί η «4η διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα», η οποία ανακοίνωνε την απόφαση των ζαπατίστας να προωθήσουν ένα νέο είδος πολιτικής πέρα από κόμματα, που δεν θα αποσκοπούσε στην κατάληψη της εξουσίας.

Το καλοκαίρι του 1996 πραγματοποιείται στην Τσιάπας η «1η διηπειρωτική συνάντηση για την ανθρωπότητα κι ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό». Λίγο αργότερα, με πρωτοβουλία και πάλι των ζαπατίστας, συγκροτείται το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο (Congreso Nacional Indígena-CNI), για την οργάνωση των ιθαγενών λαών όλου του Μεξικού.

Το καλοκαίρι του 1997, στη «2η διηπειρωτική συνάντηση για την ανθρωπότητα κι ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό» που πραγματοποιήθηκε σε 5 διαφορετικά σημεία του ισπανικού κράτους με συμμετοχή πάνω από 3.000 ατόμων από όλο τον κόσμο, συζητιέται η πρόταση των ζαπατίστας για δημιουργία «ενός δικτύου ανεξάρτητων μέσων επικοινωνίας», το πρώτο βήμα για το διεθνές δίκτυο των indymedia. Επίσης, συγκροτείται η Acción Global de los Pueblos (AGP), ένα δίκτυο οργανώσεων βάσης από 71 χώρες από τις 5 ηπείρους, το οποίο αποτέλεσε την αφετηρία του «παγκόσμιου κινήματος για την κοινωνική δικαιοσύνη» (που μετονομάστηκε από τα ΜΜΕ σε κίνημα αντιπαγκοσμιοποίησης).

Στις 11 Μάρτη του 2001, 100.000 έως 250.000 άνθρωποι συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία της μεξικάνικης πρωτεύουσας για να απαιτήσουν την εφαρμογή των συμφωνιών του Σαν Αντρές. Παρόντες είναι 24 μασκοφόροι «κομαντάντε» του EZLN, συμπεριλαμβανομένου του subcomandante Marcos.

Το 2003 οι ζαπατίστας διακόπτουν κάθε συνομιλία με την κυβέρνηση, εξαγγέλλουν ότι θα πραγματώσουν οι ίδιοι/ες την αυτονομία τους και ανακοινώνουν τη μετατροπή των 39 Αυτόνομων Εξεγερμένων Δήμων (που περιλαμβάνουν 1.111 κοινότητες) σε «Caracoles» (= σαλιγκάρια), καθώς και τη δημιουργία των «Συμβουλίων Καλής Διακυβέρνησης». Η παραγωγή, η εκπαίδευση, η υγεία, η επικοινωνία, η δικαιοσύνη κλπ οργανώνονται αυτόνομα και από τη βάση.

Το 2005 ανακοινώνεται η «6η διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα», σύμφωνα με την οποία ο EZLN μετατρέπεται σε πολιτική οργάνωση και την επόμενη χρονιά (χρονιά εκλογών στο Μεξικό) ανακοινώνεται η διεξαγωγή της «Άλλης Καμπάνιας», με στόχο τη συνάντηση και οργάνωση όλων των διαφορετικών αγώνων ενάντια σε όλες τις όψεις της εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Η Άλλη Καμπάνια διασυνδέεται με την «Ημέρα χωρίς μετανάστ(ρι)ες» (Día sin inmigrantes) στις ΗΠΑ: την 1η Μάη του 2006, με πρωτοβουλία κυρίως ισπανόφωνων μεταναστ(ρι)ών, με και χωρίς χαρτιά, οργανώνεται μια απεργιακή Πρωτομαγιά στην οποία θα συμμετάσχουν πάνω από 1.000.000 μετανάστ(ρι)ες. Λίγο αργότερα, ξεσπά η πολύμηνη εξέγερση στη μεξικάνικη πολιτεία Οαχάκα.

Το 2008, ο subcomandante Marcos αναφερόμενος στο ξέφτισμα των υποσχέσεων της «ροζ παλίρροιας», δηλαδή της εκλογής αριστερών κυβερνήσεων σε μια σειρά από χώρες της Λατινικής Αμερικής, μιλάει για το «φαινόμενο του στομάχου» της εξουσίας: ή σε αφομοιώνει ή σε μετατρέπει σε κόπρανα, ενώ στις 2 Γενάρη 2009, στο «Φεστιβάλ Δίκαιας Οργής» θα εκφράσει τον «σεβασμό και θαυμασμό» των ζαπατίστας για την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 που ακολούθησε τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Θα ακολουθήσουν 3 χρόνια σιωπής, μέχρι τον Δεκέμβρη του 2012, όταν περίπου 40.000 ζαπατίστας βγαίνουν από τις κοινότητες και «καταλαμβάνουν» ειρηνικά τους ίδιους δήμους που είχαν καταλάβει ένοπλα την 1η Γενάρη του 1994, με μια πολύωρη σιωπηλή διαμαρτυρία που είχε τίτλο «Ακούσατε;»

To καλοκαίρι του 2013 πραγματοποιείται στην Τσιάπας το «μικρό ζαπατιστικό σχολείο» (escuelita zapatista), όπου «μαθητές και μαθήτριες» από όλο τον κόσμο καλούνται να ζήσουν στις κοινότητες και να συμμετάσχουν στο «μάθημα της αυτονομίας».

Δύο χρόνια μετά έρχεται το σεμινάριο και το βιβλίο «Η Κριτική Σκέψη Απέναντι στην Καπιταλιστική Λερναία Ύδρα» (Il Pensiero Critico di fronte all’Idra Capitalista), ενώ στις 27 Ιουλίου 2015 η ανακοίνωση της διεξαγωγής του «δευτεροβάθμιου μικρού ζαπατιστικού σχολείου» αναφέρει πως αυτό θα διεξαχθεί σε όλον τον κόσμο και θα αφορά την αλληλοϋποστήριξη των αγωνιζόμενων, την υποστήριξη στις οικογένειες των 47 εξαφανισμένων φοιτητών της Αγιοτσινάπα (που απήχθησαν και δολοφονήθηκαν από παρακρατικούς ενώ μετακινούνταν με λεωφορείο για να συμμετάσχουν σε κινητοποιήσεις), αλλά και όσους/ες «δεν μάσησαν με το δημοψήφισμα στην Ελλάδα».

Τον Μάρτη του 2018 πραγματοποιείται στην Τσιάπας η πρώτη «παγκόσμια συνάντηση αγωνιζόμενων γυναικών», με συμμετοχή 7.000 γυναικών από όλον τον κόσμο. H δεύτερη συνάντηση έγινε τον Δεκέμβρη του 2019 και πάλι στην Τσιάπας και η τρίτη προγραμματίζεται για φέτος, στην Ευρώπη, στο πλαίσιο του ταξιδιού των ζαπατίστας.

Στις 5 Οκτώβρη του 2020, οι ζαπατίστας ανακοινώνουν την πρόθεσή τους να ταξιδέψουν στην Ευρώπη «για τη συνάντηση και επικοινωνία» των αγώνων. Οι μασκοφόροι γυναίκες και άντρες, παιδιά και ηλικιωμένοι/ες από το νοτιοανατολικό Μεξικό, έρχονται τώρα για να σπάσουν τον κλοιό που παγκοσμίως οι κυβερνήσεις επιχείρησαν να επιβάλουν πίσω από τις μάσκες του κορονοϊού.

Η σημασία του ταξιδιού στις γεωγραφίες που ονομάζονται Ευρώπη και Ελλάδα

Η ανακοίνωση του ταξιδιού των ζαπατίστας στην Ευρώπη ήρθε σε μία περίοδο που οι θεσμοί κυριαρχίας με πρόσχημα την πανδημία επιχειρούν να οικοδομήσουν νέες σχέσεις υποταγής. Οι αντιστάσεις βγαλμένες μέσα από τεμαχισμένους κοινωνικούς δεσμούς δημιουργούν μειοψηφικά ρήγματα ενότητας, κάτω από τη συνεχή παρουσία της καταστολής και του κλειστοφοβικού νεοσυντηρητισμού. Ασφαλώς δεν εξαιρούνται και κινηματικά αδιέξοδα μέσα από παραδοσιακές και επαναλαμβανόμενες πρακτικές και θεωρήσεις, σε πείσμα του κόσμου που αλλάζει και ο οποίος ταυτόχρονα αίρει τις μεγάλες βεβαιότητες του παρελθόντος.

Σε αυτή λοιπόν τη συγκυρία, η μεγάλη έξοδος των ζαπατίστας μπορεί να χαρακτηριστεί καταρχάς ως μία συμβολική κίνηση, που αντιστρέφει τους όρους ανάμεσα σε δυο μεγάλα ταξίδια: Από τη μια, το αποικιοκρατικό και πατριαρχικό ταξίδι της Ευρώπης πριν 530 χρόνια (Κολόμβος) προς την ιθαγενική Αμερική. Από την άλλη, το τωρινό ταξίδι των εξεγερμένων ιθαγενών της Τσιάπας ως μία κίνηση βαθιά αντιαποικιοκρατική και αντιπατριαρχική (η συντριπτική πλειοψηφία της αντιπροσωπείας των ζαπατίστας θα είναι γυναίκες). Μια κίνηση, όχι ενός έθνους ενάντια σε άλλα, αλλά μιας κοινότητας αγώνων ενάντια στον γενικευμένο αποικισμό του κεφαλαίου και του κρατισμού πάνω σε κάθε τόπο και σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Η δύναμη αυτού του συμβολισμού φάνηκε από την πρώτη στιγμή της αναγγελίας του ταξιδιού, που αποτέλεσε και αποτελεί διεθνές πολιτικό γεγονός πριν ακόμη πραγματοποιηθεί.

Η παρουσία των συντροφισσών και συντρόφων ζαπατίστας τέμνει όλους τους αγώνες και όλες τις αντιστάσεις (παραγωγή, έμφυλο, παιδεία, υγεία/σωματική-ψυχική-κοινωνική, περιβάλλον, κοινότητες, πολιτισμό/τέχνες, μεταναστευτικό/σύνορα, καταστολή, διακυβέρνηση κλπ), όχι μόνο λόγω της σταθερής και πολύχρονης συμμετοχής τους σε αυτούς. Αν κάτι κάνει τη διαφορά, είναι οι ανατροπές που έφεραν στο προσκήνιο προτάσσοντας τις αυτόνομες και αντιιεραρχικές και αντιμιλιταριστικές κοινότητές τους ως το νέο ζωντανό κύτταρο της προοπτικής για έναν κοινό τόπο – για την ίδια τη Ζωή!

Δεν έρχονται για να διδάξουν ή να διδαχθούν, αλλά για να πουν και να μάθουν με όρους ισότητας, τους δρόμους και τις διαδρομές των αγώνων για κοινή ζωή – για μια ζωή που είναι άξια να βιωθεί, χωρίς ιεραρχήσεις, χωρίς ιδεολογικές κατασκευές, χωρίς εξιδανικεύσεις.

Αυτή η αναμενόμενη κινηματική όσμωση, αποτέλεσε το έναυσμα ανοιχτών διαδικασιών από δεκάδες συλλογικότητες και τοπικούς αγώνες (απλωμένους σε όλες τις γεωγραφίες μας) που συνέβαλαν στη δημιουργία μίας πανελλαδικής κινητοποίησης με περιφερειακούς και θεματικούς συντονισμούς, πρωτόγνωρης για τα μέχρι τώρα δεδομένα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο τοπικός συντονισμός Θεσσαλονίκης-Χαλκιδικής συμμετέχει στην οργάνωση του ταξιδιού, όχι μόνο για την ανάδειξη αγώνων, αλλά για να ανοίξει στη δημόσια σφαίρα, του διαλόγου και της πράξης, όλες τις πτυχές που συγκροτούν την οργάνωση της ζωής. Η διαγώνια ανάγνωση και κριτική των αγώνων αυτών είναι η ζαπατίστικη πρόκληση από την οποία δεν θέλουμε να απουσιάζουμε. Είναι ταυτόχρονα κι ένα κάλεσμα ανοιχτό στην καθεμία και στον καθένα που συμμερίζεται τους όρους αυτής της πρόκλησης.

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΛΟΙΟΥΣ

 



ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΚΚΑΒΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Φωτογραφικό υλικό από τον περίπατο του Σαββάτου 27 Μαρτίου που ξεκίνησε από τη Μεγάλη Παναγία και κατέληξε μπροστά στα κάγκελα της Ελντοράντο πάνω στις Σκουριές. 

Από την παρουσία των ανθρώπων ταράχτηκε το προσωπικό φύλαξης της εταιρίας και κατευθείαν κάλεσε για βοήθεια… Τα 2 περιπολικά κι ένα τρίτο στη συνέχεια "πέταξαν" κι έφτασαν στο πεδίο ευθύς αμέσως, ενώ η επόμενη βάρδια των σεκιουριτάδων, στο άκουσμα της παρουσίας μας στο βουνό, ήταν λίγο διστακτική στο να ανέβει και να πιάσει δουλειά. Οι διαδηλωτές – περιπατητές ανάρτησαν πανό και αποχώρησαν έχοντας πίσω τους τα όργανα της τάξης τουλάχιστον για όση ώρα κινούνταν κοντά στα εργοτάξια της καταστροφής. 

Οι εξελίξεις σε σχέση με τη μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή αυτή τη στιγμή τρέχουν. Η ΒΑ Χαλκιδική είναι ένα καζάνι που βράζει. 

Ο κόσμος του αγώνα ενάντια στα μεταλλεία θα πρέπει να ανασυνταχθεί και με κύρια χαρακτηριστικά την αυτοοργάνωση και την αξιοπρέπεια, να σταματήσει αυτό το παράλογο και καταστροφικό έργο το οποίο θα καταστήσει τη Χαλκιδική ένα μεγα-βιομηχανικό ρυπασμένο τοπίο. 

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ
Επιτροπή Aγώνα Μ. Παναγίας











Παρέμβαση της Επιτροπής Αγώνα Μεγάλης Παναγίας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής (11/03/2021), με θέμα την κύρωση της νέας συμφωνίας μεταξύ Δημοσίου και Ελληνικός Χρυσός

Καλημέρα και από μας,

Εκπροσωπώ τη μερίδα των κατοίκων ενός χωριού που βρίσκεται στα 3 χλμ κάτω από το όρυγμα των Σκουριών, και που την τελευταία 15ετία έχει ήδη πάρει μια πικρή γεύση του τι σημαίνει να έχεις μία πολυεθνική εξορύξεων πάνω από το κεφάλι σου στην κυριολεξία. Για άλλη μια φορά η φωνή μας δεν θα ακουστεί πραγματικά, γιατί βρισκόμαστε μπροστά σε μια ήδη  ειλημμένη απόφαση. Μιλάμε για μια συμφωνία που έχει υπογραφεί από τις 5/2, και αυτή την στιγμή ακολουθεί μια τυπική κοινοβουλευτική διαδικασία. Έχουμε επίγνωση δηλαδή ότι απλά καταθέτουμε μια άποψη, την οποία όμως θέλουμε να καταγράψουμε στα πρακτικά του ελληνικού κοινοβουλίου.

Αρχικά αναρωτιόμαστε σχετικά με την αναγκαιότητα επικαιροποίησης της σύμβασης, που χαρακτηρίστηκε παρωχημένη και από τα δύο εμπλεκόμενα μέρη. Η σύμβαση υπογράφηκε τον Δεκέμβρη του 2003. (Η παραπάνω σύμβαση κυρώθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο με τον νόμο 3220 του 2004. Το επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης των μεταλλείων κατατέθηκε το Φλεβάρη του 2006 ενώ η απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) υπογράφηκε τον Ιούλη του 2011 εν μέσω της πιο σκληρής και απάνθρωπης κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που γνώρισε η χώρα*). Οι τελευταίες αδειοδοτήσεις, με το επιχείρημα των «αδειών ρουτίνας» εκπονήθηκαν τον Σεπτέμβρη του 2019 κατά την έναρξη της σημερινής διακυβέρνησης.

Εύλογο ερώτημα, πως είναι δυνατόν να θεωρείται κάτι «παρωχημένο», όταν ακριβώς οι τελευταίες αδειοδοτήσεις παραχωρήθηκαν στην εν λόγω εταιρεία το 2019; Καθ’όλη την παραπάνω διαδικασία, κανείς μέσα στο αρμόδιο υπουργείο δεν προβληματίστηκε αναφορικά με το εφικτό ή όχι της εν λόγω επένδυσης, και δη της δυνατότητας πραγματοποίησης της πολλά υποσχόμενης καθετοποιημένης παραγωγής (δηλαδή της μεταλλουργίας) και της πραγματικής ή όχι δυνατότητας ανάκτησης οικονομικών υπεραξιών για το ελληνικό δημόσιο;

Παραθέτουμε κάποιες από τις πραγματικές, βιωματικές μας εμπειρίες σε αντιδιαστολή με τις μεγαλοστομίες και στην καλύτερη περίπτωση τους ευσεβείς πόθους των διαφόρων πολιτικών παραγόντων που έχουν παρέλθει ή υφίστανται και που δεν έλαβαν ποτέ υπόψιν και δεν διαβουλεύτηκαν με αυτούς που θα υποστούν τις όποιες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις (θετικές ή αρνητικές).

Ενδεικτικά:

Άρθρο 12.7: Το δημόσιο συμφωνεί ότι η εταιρεία διατηρεί κυριοτητα και τίτλο στα μεταλλεύματα μετά την εξόρυξή τους από τη Γη στην μεταλλευτική περιοχή και στα μεταλλεία Κασσάνδρας. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε δηλαδή γιατί η κυβέρνηση υποστηρίζει ή αφήνει να εννοηθεί (όπως και η Εταιρεία) ότι η Ελλάδα θα γίνει η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα χρυσού στην Ευρώπη, όταν με βάση το παραπάνω άρθρο δεν θα μείνει στην χώρα ούτε δράμι του εν λόγω μετάλλου.

Άρθρο 23. Αρχαιότητες: Εκ πρώτης και σχετικά με τον αρχαιολογικό χώρο των Σκουριών που αποκαλύφθηκε το 2012. Η αρχική διάνυξη του ανοιχτού ορύγματος των Σκουριών, που πραγματοποιήθηκε τον χειμώνα του 2014, συντελέστηκε (καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος του αρχαιολογικού χώρου) χωρίς την έγκριση των αρμόδιων αρχών (ΚΑΣ) αφού η απόφαση μετακίνησης του παραπάνω αρχαιολογικού χώρου εκδόθηκε 5 χρόνια αργότερα.  Ποιες ακριβώς δραστηριότητες της εταιρείας θα διακοπούν και τι ακριβώς σημαίνει μνημόνιο συναντίληψης για το δεύτερο και αδήλωτο αρχαιολογικό χώρο στο υπουργείο πολιτισμού και στο αρμόδιο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο; Πρόκειται για το χώρο που βρέθηκε και αποκαλύφθηκε το 2014 και βρίσκεται στο πεδίο των εγκαταστάσεων του εργοστασίου εμπλουτισμού των Σκουριών.

Άρθρο 12.3: Δεν καταλαβαίνουμε πως δύναται να υπάρξει παράλληλη ανάπτυξη άλλων δραστηριοτήτων στην περιοχή, όταν δίνεται απόλυτη προτεραιότητα στην άσκηση των δικαιωμάτων της εταιρείας και αποκλείεται οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα που κατά περίσταση θα μπορούσε να λειτουργήσει ανταγωνιστικά στην παραπάνω μονοκαλλιέργεια (12.3.γ).

Η προηγούμενη σύμβαση (νόμος 3220/2004) που θεωρήθηκε σχεδόν από όλο τον πολιτικό κόσμο ένα κραυγαλέο σκάνδαλο (το σκάνδαλο Πάχτα) προσδιόριζε «επακριβώς» τις ποσότητες νερού που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει στο έργο της η εταιρεία. Στην επικαιροποιημένη νέα συμφωνία και παρά τις διαβεβαιώσεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας των κυβερνητικών στελεχών, όπως και του κ. Πρωθυπουργού, παραχωρείται το δικαίωμα στην εταιρεία να αντλεί, να διαχειρίζεται και να χρησιμοποιεί ΟΣΟ νερό χρειάζεται για το Εργο της (12.3 ε). Τι σημαίνει σε ένα επιστημονικό σύγγραμμα, που υποτίθεται ότι είναι η εν λόγω σύμβαση, η ποσοτικοποίηση μέσω του επιρρήματος όσο;

Άρθρο 25 Απασχόληση κτλ.: Η προηγούμενη ποσόστωση κοροϊδία, 90/10 υπέρ της εντοπιότητας των απασχολούμενων, αποτέλεσε τον σημαντικότερο κοινωνικό και οικονομικό παράγοντα που πυροδότησε εν μέσω βαθιάς οικονομικής κρίσης, το διχαστικό κλίμα που χαρακτήρισε τα τελευταία χρόνια αλλά και χαρακτηρίζει ακόμη την περιοχή. Στην περίπτωση της Μ. Παναγίας η καλλιέργεια της ψευδαίσθησης, ότι εν μέσω γενικής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, κάποιοι θα βρεθούν σε προνομιακή θέση, με σταθερή εργασία και σχετικά καλές αμοιβές, ανέσειρε ιστορικές εμφυλιακές μνήμες που είχαν μπει σε κάποιο χρονοντούλαπο. Σήμερα, σε ένα τέτοιο κλίμα, εξ’ ορισμού παράλογο, το μόνο πράγμα στο οποίο μπορούμε να ευελπιστούμε είναι το ότι μπορεί να ξαναβρεθούμε με τα αδέρφια μας τους μεταλλωρύχους.

Εν κατακλείδει, στον διαχρονικό εκβιασμό της ενιαίας και αδιαίρετης επένδυσης από τη μία, και στον εκβιασμό της μηδενικής λύσης από την άλλη,  εμείς αντιπροτάσουμε τον αποχαρακτηρισμό και την αποκατάσταση της περιοχής από τον κύριο υπεύθυνο, που δεν είναι άλλος από το ελληνικό κράτος.

Και αυτό γιατί σε έναν τόπο πανέμορφο και εύφορο αλλά παραμελημένο, εγκαταλειμμένο και εγκλωβισμένο εξαιτίας της μεταλλευτικής δραστηριότητας και της ανικανότητας του ελληνικού κράτους στην επίλυση των όποιων σοβαρών κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων, θέση και αντιπρότασή μας είναι η οικονομική και παραγωγική ανασυγκρότηση με βάση τον πρωτογενή τομέα, με ήπιες αγροτικές και τουριστικές δραστηριότητες και οριζόντιες οικονομικές προσεγγίσεις, με κοινωνικό έλεγχο, για την εναρμόνιση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον. Υπενθυμίζουμε στον κ. Υπουργό περιβάλλοντος και ενέργειας, που μάλλον δεν γνωρίζει την χωροταξία της περιοχής, ότι στη Μ. Παναγία, και όχι στην πέρα ή στην κείθε, στο δάσος των Σκουριών, δεν υπάρχουν μπαΐρια αλλά ένα αρχέγονο δάσος όπου από τα άτομά του (τα δέντρα του, κατά την δασική ορολογία) θα μπορούσαν να διασφαλιστούν με σωστή και λελογισμένη διαχείρηση πολλά περισσότερα μεροκάματα απ’ ότι από την καλόπιστη συνεργασία με μία χαμηλού κόστους παραγωγής χρυσού εταιρεία που προγραμματίζει την παγκοσμίως φθηνότερη μεταλλευτική επένδυση. (RANKED: Top ten lowest cost gold development projects, https://www.mining.com/ranked-top-10-lowest-cost-gold-projects-on-the-globe/)

Ερωτήματα από παριστάμενους βουλευτές

Στη συνέχεια της διαδικασίας της διαρκούς επιτροπής, μας τέθηκαν 2 ερωτήματα από παριστάμενους βουλευτές, εύλογα και σε ανθρώπινη διάσταση θα λέγαμε, δεδομένης της θλιβερής παράστασης που εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια μας. Μας τάραξε ιδιαίτερα, ένας δήμαρχος αυτοεγκλωβισμένος, βαμμένος παραταξιακά/κομματικά, αλλά ριγμένος από την κυβέρνησή του, να γλύφει το ένα «μέρος» και να εκλιπαρεί υποσχέσεις από το άλλο «μέρος» της συμφωνίας, χωρίς να αντιλαμβάνεται το τετελεσμένο και την κοροϊδία της κατάστασης.

Ερωτηθήκαμε ή τουλάχιστον έτσι καταλάβαμε εκείνη τη στιγμή, λόγω και της τεχνο-διαμεσολάβησης, σχετικά με το αν αληθεύει ότι στη Χαλκιδική και με βάση πάντα τα κυβερνητικά επιδημιολογικά δεδομένα, πως υπάρχουν πολλά κρούσματα κορωνοϊού και αν, προφανώς λόγω του διαλαλημένου από την ίδια την Eldorado «συγχρωτισμού» στα εργοτάξιά της, υπάρχει κάποιος συσχετισμός. Μπορεί βέβαια και να τέθηκε η παραπάνω ερώτηση, γιατί μόλις προηγουμένως ο δήμαρχός μας, είχε καταθέσει επίσημα πως η Eldorado είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να μας τύχει, αφού σ’ αυτήν σήμερα δουλεύουν 1650 οικογένειες(;)(!).

Ερωτηθήκαμε ακόμη για το αν μας καθησυχάζει το γεγονός, ότι η Εταιρεία υποστηρίζει πως θα «επαναπληρώσει» το όρυγμα με τα «στείρα» της εξόρυξης, οπότε κατά συνέπεια το «περιβαλλοντικό αποτύπωμα» θα είναι κατά πολύ μικρότερο.

Η Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγίας απάντησε:

Ναι, υπήρξαν κρούσματα στην περιοχή και τα περισσότερα από αυτά αφορούσαν, αρχικά σε εργαζόμενους της Eldorado. Δεν μπορούμε να πούμε κάτι παραπάνω για την κατανομή των κρουσμάτων. Μπορούμε να πούμε όμως, ότι στο δεύτερο μεγαλύτερο χωριό του δήμου Αριστοτέλη δεν υπάρχει γιατρός από το Μάρτιο του 2020. Ωστόσο, μας προβληματίζει το γιατί η Χαλκιδική παραμένει σε βαθύ κόκκινο από το περασμένο καλοκαίρι. Αυτό για το οποίο αναρωτιόμαστε δηλαδή, είναι πως το ιικό φορτίο παραμένει τόσο υψηλό παρά τα συνεχόμενα και σκληρά lock down;

Λυπούμαστε για μια πικάντικη λεπτομέρεια που δεν θυμηθήκαμε να αναφέρουμε. Τους φιλομεταλλευτικούς κορώνα-γάμους παρουσία του κ. Δημάρχου, φυσικά χωρίς μάσκα, και φυσικά παρουσία κρουσμάτων κάποιας θείας ή κάποιου κουμπάρου… ίσως και να γελούσε λίγο το χείλι μας…

Σχετικά με την «επαναπλήρωση» του ανοιχτού ορύγματος:

Εμείς, δεν πιστεύουμε ότι θα επαληθευτεί αυτό το σενάριο! Θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι η Eldorado Gold είναι μια εταιρεία χαμηλού κόστους παραγωγής χρυσού και το πρόγραμμα Σκουριές (ανοιχτή εξόρυξη) ανήκει στο Top ten lowest cost gold development projects όπου κατέχει παγκοσμίως την πρώτη θέση με μόλις 215 δολάρια ανά ουγκιά χρυσού (όπως γνωρίζουμε και δηλώνει και η ίδια η εταιρεία, δεν έχει κεφάλαια και ψάχνει συνεταίρο). Αυτό για μας σημαίνει υψηλό περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος και σίγουρα όχι ανάπτυξη και ευημερία. Η υπόγεια εξόρυξη ανεβάζει το κόστος παραγωγής μιας ουγκιάς χρυσού σε πάνω από 1000 δολάρια.

Κλείνοντας, θα πούμε ότι και αυτή ακόμη η υπόσχεση «επαναπλήρωσης» είναι προβληματική, καθώς η λιθογόμωση σίγουρα δεν είναι και καμιά καινοτόμος φιλοπεριβαλλοντική μέθοδος, ενώ η κατάχωση σε έναν ανοιχτό κρατήρα, εξορυκτικών αποβλήτων και «στείρων» εξόρυξης, με ή χωρίς γεωμεμβράνες, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσουν όξινες απορροές που μαθηματικά θα καταλήξουν στον μεγαλύτερο υδροφόρο ορίζοντα της Χαλκιδικής.

Αν υπήρχε χρόνος, να είστε σίγουροι θα μπορούσαμε να μιλάμε για μέρες. Να κλείσουμε με μία παρένθεση σχετικά με το υποτιθέμενο μειωμένο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Το ρέμα Λοτσάνικο που θα αποδοθεί προς δημόσια χρήση, είναι ήδη αποψιλωμένο και εκχερσωμένο, δηλαδή κατεστραμμένο σαν φυσικό περιβάλλον. Όσο για το ρέμα Καρατζά, όπου θα γίνει η απόθεση των τοξικών αποβλήτων, είναι επίσης κατεστραμμένο και καλούμε τον κ. Δήμαρχο να το επισκεφτεί για να αποκτήσει επιτέλους ιδία άποψη, ώστε να δοθεί ένα τέλος στο παραμύθι των ευσεβών πόθων.

Για αυτά που βλέπουν τα μάτια μας δεν μπορεί να μας πείσει κανένας πολιτικός ή οικονομικός παράγοντας ότι δεν είναι έτσι!

Ευχαριστούμε.

 

*Η παρένθεση δεν αναγνώστηκε λόγω πίεσης χρόνου.

Υπόμνημα πολιτών Μεγάλης Παναγίας, αναφορικά με τη συνεδρίαση για την αξιολόγηση από μέρους του Δήμου Αριστοτέλη της νέας σύμβασης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου – «Ελληνικού Χρυσού».

(Παρέμβαση της Επιτροπής Αγώνα Μεγάλης Παναγίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Αριστοτέλη της 10-03-2021)


Μεγάλη Παναγία 10 Μαρτίου 2021

Προς την κα. Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου

Γνωρίζουμε ότι σήμερα ξεκίνησε η διαδικασία επεξεργασίας της Συμφωνίας στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής και σε μία εβδομάδα θα ψηφιστεί στην ολομέλεια. Με βάση τις δηλώσεις του Δημάρχου κ. Βαλιάνου, σύμφωνα με τις συνεντεύξεις του από τις 5/2/2021 μέχρι και σήμερα, θα μεσολαβούσε αρκετός χρόνος ουτοσώστε η τοπική κοινωνία και οι φορείς να επεξεργαστούν και να τοποθετηθούν επί της νέας συμφωνίας, «εχέγγυα» που πήρε από τον κ. Σκρέκα. Παρατηρούμε ότι ενώ τηρήσατε την υπόσχεσή σας να παραστεί εκπρόσωπος του υπουργείου και της εταιρείας στην σημερινή συνεδρίαση, στην τοπική κοινωνία και στους φορείς, κανένα βήμα δεν εξασφαλίσατε πέραν του να παρακολουθήσουμε βουβοί από τις οθόνες μας το δράμα να εκτυλίσσεται. Θεωρούμε ότι προσέρχεστε σε αυτή την συνεδρίαση-αξιολόγηση με «το μαχαίρι στο λαιμό» και ότι δεν τηρήθηκαν ίσες αποστάσεις από εσάς για βήμα στο διάλογο στη Γη του Αριστοτέλη. Γιατί;

Από το 2006 και ιδιαίτερα από το 2012 έως και σήμερα η Ελληνικός Χρυσός-Eldorado Gold έχει αποψιλώσει... στρέμματα αρχέγονου δάσους, έχει πραγματοποιήσει εκατοντάδες χιλιόμετρα γεωτρήσεων στην καρδιά του βουνού, έχει αποστραγγίσει και εκτρέψει νερά, έχει καταστρέψει το ρέμα Καρατζά, καθώς τα αρμόδια υπουργεία καλόπιστα ενεργώντας, εμπιστεύτηκαν την πρόθεση της εταιρείας να φτιάξει μεταλλουργία χρυσού και άρα να αποδώσει τα δέοντα στο ελληνικό δημόσιο. Δεκαπέντε χρόνια μετά η Ελληνικός χρυσός στάθηκε τουλάχιστον αφερέγγυα σε αυτό που είχε προαναγγείλει να πετύχει, την καθετοποίηση της παραγωγής. Ωστόσο, καλή τη πίστη πάλι συνάπτεται μια καινούργια συμφωνία όπου η εταιρεία αμνηστεύεται για τυχόν περιβαλλοντικές παραβάσεις, πρόστιμα και ρήτρες που πατούσαν στην προηγούμενη συμφωνία. Σύμφωνα με το καινούριο επενδυτικό σχέδιο, αναφορικά με την μεταλλουργία, τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο, ακόμη και το αν αυτή θα υπάρξει. Θα καθοριστεί από την επιτροπή μεταλλουργίας, στη σύνθεση της οποίας δεν πλειοψηφεί το δημόσιο, μετά την έλευση δύο χρόνων, και με την προϋπόθεση ότι τα μέρη κάποια στιγμή θα καταλήξουν σε συμφωνία. Γνωρίζοντας ότι οι μέθοδοι μεταλλουργίας χρυσού καταλήγουν νομοτελειακά στην κυάνωση, πως αξιολογείτε αυτόν τον όρο μέσα στην καινούργια σύμβαση; (Γιατί οτιδήποτε άλλο ως προς τη μεταλλουργία δεν αποτελεί παρά ευσεβείς πόθους).

Πως θα αποδοθεί πλούτος στη Γη του Αριστοτέλη; Με τη «διακριτική ευχέρεια» της εταιρείας; Το πρόγραμμα ΕΚΕ (Εταιρική Κοινωνική ευθύνη), 80.000.000 δολαρίων, θα αρχίσει να αποδίδεται στην κοινωνία - εν είδη φιλανθρωπίας - από την υπογραφή της νέας ΑΕΠΟ, δηλαδή το 2025. Αν αυτή εγκριθεί αμέσως (αφού καλόπιστα πάντα δεν θα υπάρξουν ενστάσεις) τότε τα 15 εκ. ευρώ θα εκταμιευτούν μέχρι το 2030. Για το πως θα διατεθούν ή θα κατανεμηθούν τα υπόλοιπα δεν γίνεται λόγος. Καλή τη πίστη λοιπόν η εταιρεία μέχρι το 2030 θα έχει αποψιλώσει, αποστραγγίσει, βιάσει την Γη του Αριστοτέλη και όλοι μπορούμε να μείνουμε με την «σιγουριά» των 15 εκ. ευρώ μέχρι το 2030. Τόσο λοιπόν αξίζει η γη του Αριστοτέλη;  Αγωνιούμε πραγματικά!

Σε ότι αφορά τις αρχαιότητες στην γη του Αριστοτέλη, αυτές πάλι καλόπιστα (μην  εκλάβετε σαν ειρωνεία την επανάληψη της λέξης καλόπιστα, αυτολεξεί υπάρχει σχεδόν σε κάθε άρθρο της νέας σύμβασης), θα «προστατευτούν» από το μνημόνιο συναντίληψης που στην κυριολεξία θα συρθεί να συνάψει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής με την εταιρεία. Θα συρθεί, γιατί στην περίπτωση που δεν καταλήξει σε συναντίληψη με την εταιρεία αυτό θα αποτελεί γεγονός ευθύνης του δημοσίου, που θα ενεργοποιεί ρήτρα αποζημίωσης από την μεριά της εταιρείας. Σε κάθε περίπτωση δηλαδή οι αρχαιότητες θα πρέπει να φύγουν από την μέση. Θα θέλαμε να τοποθετηθείτε επ’ αυτού.

Επίσης, πρέπει να τοποθετηθείτε και ως προς τον δεύτερο αρχαιολογικό χώρο που έχει ήδη ανασκαφεί και βρίσκεται στην κατοχή της εταιρείας από το 2014 στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου εμπλουτισμού των Σκουριών. Είναι μύθος ή πραγματικότητα;

Στη νέα σύμβαση η εταιρεία ζητά να τροποποιεί όπως αυτή νομίζει την ίδια τη σύμβαση, προσθαφαιρώντας εγκαταστάσεις και κατασκευές (αρθρο 14) και επιπλέον να εκπονεί η ίδια τους περιβαλλοντικούς της ελέγχους, μέσω της θέσπισης (άρθρο 24) ανεξάρτητου ελεγκτή περιβάλλοντος. «Ανεξάρτητος» κατ’ επίφαση αφού και θα προσλαμβάνεται αλλά και θα πληρώνεται από την ίδια. Σαν να μην έφτανε αυτό, μέσω της ρήτρας εμπιστευτικότητας (άρθρο 28), ένα πέπλο μυστηρίου θα πλανάται στις εργασίες τους, γιατί αυτά είναι επιχειρηματικά και εμπιστευτικά δεδομένα. Εμείς, αλλά και εσείς σαν τοπική αρχή απλά θα παρακολουθούμε την καταστροφή καλή τη πίστη;

Θα παρακολουθούμε την Εταιρεία να διαχειρίζεται τα νερά και την ξυλεία της περιοχής με «τον δικό της τρόπο»; Θα αποψιλώνει και θα εκχερσώνει το δάσος κατά το δοκούν και θα χρησιμοποιεί ΟΣΟ νερό χρειάζεται για το έργο; (άρθρο 12)

Όσο για την μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος που υπόσχονται, δεν θα γνωρίζει κανείς περί τίνος πρόκειται πραγματικά παρά μόνο όταν δημοσιευθεί η καινούργια ΑΕΠΟ το 2025. Μέχρι τότε θα πρέπει να επαναπαυτούμε στην καλή πρόθεση της εταιρείας. Έχετε πει ότι θα πρέπει να τοποθετούμαστε απέναντι στο έργο χωρίς προκαταλήψεις αλλά και χωρίς εκπτώσεις. Ο «απαράβατος όρος» ότι θα τηρούνται οι περιβαλλοντικοί κανόνες μέσα από ποια διάταξη της σύμβασης ορίζεται;

Μέσω του σκανδαλώδους άρθρου 19, περί προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού, η εταιρεία φοροαπαλάσσεται. Σε ότι αφορά δε το μεταλλευτικό τέλος, θα προκύψει αν και εφοσόν υπάρξει μεταλλουργία.

Μέσω του άρθρου 18 προκύπτει ότι η εταιρεία θα αναζητήσει χρηματοδότη (η ίδια δεν έχει τα απαραίτητα κεφάλαια). Η απουσία των «απαραίτητων κεφαλαίων» πιστεύετε ότι είναι ρήτρα εγγύησης για την τήρηση των όρων;

Μέσω του άρθρου 25 η εταιρεία απαλλάσσεται από την ενδεχόμενη ποσόστωση σε εργαζόμενους σε σχέση με την εντοπιότητα. Η εντοπιότητα θα προτάσετε εάν και εφόσον οι αιτούντες εργασία, πληρούν τις προδιαγραφές, τις ανάγκες και τα μισθολογικά της στάνταρ, ακόμα και σε ότι αφορά τους ντόπιους προμηθευτές. Λαμβάνοντας υπόψιν και το δεδομένο ότι σε περίπτωση διαφωνίας των μερών, το δημόσιο παραιτείται του δικαιώματος προσφυγής στα εθνικά δικαστήρια, αντιλαμβανόμαστε ότι η διαιτησία που θα ορίζεται από κοινού με την εταιρεία, είναι αυτή που θα τελεσιδικεί.

Αυτή η επιθυμία – απαίτηση της εταιρείας, συνάδει με τις δικές σας δηλώσεις, με τις υποσχέσεις της κυβέρνησης και τις διαβεβαιώσεις της ίδιας της εταιρείας (όπως είχαν κατατεθεί κατά τη διάρκεια του τελευταίου δια ζώσης δημοτικού συμβουλίου τον Φεβρουάριου του 2020);

Ποια είναι τα στάνταρ της αξιολόγησης που θέτει το παρόν δημοτικό συμβούλιο αναφορικά με το καινούριο επενδυτικό σχέδιο της Εταιρείας όταν μέχρι χθες κανείς δεν γνώριζε περί τίνος πρόκειται;


Με εκτίμηση,

Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγίας