Η ELDORADO GOLD Ο ΝΕΟ - ΑΦΕΝΤΗΣ ΤΗΣ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Η χθεσινή κινητοποίηση, τελευταία στη σειρά δράσεων που λαμβάνουν χώρα σχεδόν καθημερινά από τις 28 Μάρτη, οδηγεί σε συμπεράσματα που σίγουρα δεν είναι καινούργια:
Πρώτον, η εταιρεία “καίγεται” για να προχωρήσει το επιθετικό πρόγραμμα γεωτρήσεων στην περιοχή της Τσικάρας με κάθε τρόπο και μέσο, ότι κι αν σημαίνει αυτό…
Και δεύτερον, επιβεβαιώνεται αυτό που λέγεται από το 2012 ότι ο νέο – αφέντης της περιοχής είναι η Eldorado Gold και εγκαθίσταται πλέον πραγματικά.

Οι μάσκες έχουν πέσει!
Από την 1η Απριλίου, μέρα έναρξης της προσωρινής εφαρμογής της CETA, στη ΒΑ Χαλκιδική υπάρχει ένας νέος εντολοδότης. Η Eldorado είναι αυτή που αποφασίζει, επεκτείνεται και επιβάλλει τη δική της λογική. Στην Eldorado λογοδοτούν η Ελληνική Αστυνομία, το Δασαρχείο, η Περιφέρεια και οι κεντρικές κυβερνητικές υπηρεσίες.
Πάραυτα η αντίσταση παραμένει ζωντανή γιατί στη ΒΑ Χαλκιδική συνεχίζουν να υπάρχουν άνθρωποι, που δεν είναι ούτε η “κυβέρνηση”, ούτε η “Ελληνική” Αστυνομία, ούτε βέβαια οι δουλοπρεπείς εργαζόμενοι,  για να υπακούν στις προσταγές των κερδοσκόπων και των δολοφόνων.

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που παρά τις δυσχέρειες και τις μικρές σχετικά δυνάμεις καταφέρνουν ακόμη να σταθούν και να παραμείνουν αγκάθι και εμπόδιο στα καταστροφικά τους σχέδια.

Καλούμε όλους τους αξιοπρεπείς και ευαίσθητους ανθρώπους Χαλκιδικής, Θεσσαλονίκης και επικράτειας σε εγρήγορση και άμεση κινητοποίηση. Η εργατική πρωτομαγιά είναι κοντά.
ΥΓ Τελικά το τρυπάνι δε δούλεψε.

Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγίας

Παρακάτω για πολλοστή φορά καθημερινά τραβολογήματα με την ΕΛΑΣ.


ΕΞΩ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΥΠΑΝΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΚΑΒΟ




ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017
11 πμ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑ
ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ 
ΣΤΗ ΔΑΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΤΣΙΚΑΡΑΣ
ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΘΕΙ ΑΛΛΗ
ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ


                                            ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΑΣΧΗΜΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΗΔΗ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Τρίτη 28 Μαρτίου 2017

Μεγάλη Παναγία,”Τσικάρα Complex”, Όρος Κάκαβος.

Η εταιρεία Hellas Gold αποπειράθηκε να εγκαταστήσει γεωτρύπανο στην περιοχή της Τσικάρας, 3,5 χλμ ανατολικά της Μ. Παναγίας.


Θεωρητικά δε συντρέχει κανένας λόγος για ανάπτυξη δραστηριότητας τόσο μακριά, 3 χλμ στην ευθεία, απ’ το περιφραγμένο κοτέτσι τους στις Σκουριές. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς επιτρέπεται σε μια εταιρεία που βρίσκεται υπό καθεστώς ελέγχου, διαιτησίας και ενδεχόμενης άρσης δραστηριοτήτων να εισβάλλει σ’ αυτό το πανέμορφο και ζωτικό κομμάτι του δάσους προσβλέποντας ενδεχομένως σε χρηματιστηριακά κέρδη από, υποτίθεται,  μελλοντικούς της στόχους.

Μάλλον κάτι δεν πάει καλά στην εταιρεία…


Με προπορευόμενη μια χημική τουαλέτα και συνοδευόμενο από μεγάλο βυτιοφόρο, το γεωτρύπανο προσπάθησε να μπει στο βουνό την Τρίτη το μεσημέρι.


Η εγρήγορση των κατοίκων απέτρεψε προς στιγμήν τη δημιουργία ακόμη μίας πληγής στα σωθικά του βουνού και η Ελληνική Αστυνομία με εντολή Εισαγγελέα ανέλαβε τη φύλαξη της περιουσίας μιας ιδιωτικής εταιρείας. Τελικά η επίκληση της νομιμότητας και η επιβολή της  ευόδωσε για άλλη μια φορά την κερδοσκοπική αυθαιρεσία και το γεωτρύπανο εγκαταστάθηκε στην καρδιά του δάσους την Τετάρτη 29 Μαρτίου το μεσημέρι.
Τα θέματα που ανακύπτουν με την υπόθεση Τσικάρα είναι τεράστια.
 

Η πολιτική αβουλία των Σύριζα – Ανέλ έχει αποδειχτεί άκρως επικίνδυνη. Η διοικητική τους κουτοπονηριά, αυτή των δευτερευουσών αδειών, οδηγεί μαθηματικά στην απόλυτη καταστροφή.

Η ανεύθυνη αναρμοδιότητα του Δήμου Αριστοτέλη αν δεν είναι εγκληματική αμέλεια είναι πολιτική και κοινωνική προδοσία.

Αυτά βέβαια δεν είναι της παρούσης.

Οι ερευνητικές γεωτρήσεις που έχει ως στόχο να πραγματοποιήσει η Hellas Gold απλά δεν πρέπει να γίνουν ποτέ. Η πραγμάτωσή τους σημαίνει περιχαράκωση ενός κοιτάσματος τουλάχιστον 10 φορές μεγαλύτερου απ’ αυτό των Σκουριών.

Κατεπείγουσα ανάγκη και προτεραιότητα αυτή την ώρα είναι η επανασύνταξη των δυνάμεων που αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Συναγωνίστριες και  συναγωνιστές ο κλοιός στενεύει επικίνδυνα, ο ζωτικός μας  χώρος περιορίζεται με εφιαλτικό τρόπο καθημερινά.

Καλούμε σε επαγρύπνηση και γενική κινητοποίηση.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΣ ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Επιτροπή αγώνα Μ. Παναγίας.

Συζήτηση με τον Λάντιο Βερόν στο radio schizoanalytique

Κυριακή 26/3/2017 6:30 μ.μ.

Ζωντανή ραδιοφωνική αναμετάδοση. 

Μια συνάντηση - συζήτηση με τον Λάντιο Βερόν, εκπρόσωπο της συνέλευσης των λαών 
Γκουαρανί - Καϊοβά της Βραζιλίας.







Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΝΟΡΑ

Εκδηλώσεις ενημέρωσης και αλληλεγγύης με τον Λάντιο Βερόν, εκπρόσωπο της συνέλευσης των λαών Γκουαρανί - Καϊοβά της Βραζιλίας



Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΝΟΡΑ

Εκδηλώσεις ενημέρωσης και αλληλεγγύης με τον Λάντιο Βερόν, εκπρόσωπο της συνέλευσης των λαών Γκουαρανί - Καϊοβά της Βραζιλίας, την Κυριακή 26 Μαρτίου στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής (Στυλ Καφέ, 6.30 μμ), τη Δευτέρα 27 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη (Στέκι Μεταναστών, 7.30 μμ) και την Παρασκευή 31 Μαρτίου στο Βόλο (Στέκι Μεταναστών, 7.00 μμ).
Οι Γκουαρανί - Καϊοβά ζουν στο Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ, στα σύνορα της Βραζιλίας με την Παραγουάη, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Από τη δεκαετία του 1980 εξαναγκάζονται συστηματικά να εγκαταλείψουν τη γη τους, εξαιτίας των «νέων περιφράξεων» που επιβάλλουν οι μεγάλες αγρο-βιομηχανικές εταιρείες (τεράστιες φυτείες ζαχαροκάλαμου και μεταλλαγμένης σόγιας, κτηνοτροφικές επιχειρήσεις και μονάδες παραγωγής βιοκαυσίμων, που δηλητηριάζουν τα ποτάμια, το έδαφος και καταστρέφουν τα αρχαία δάση).
Από το 2000 ξεκινούν τον αγώνα τους για την υπεράσπιση της γης, της κουλτούρας τους, της αξιοπρέπειας, της ζωής τους. Το τίμημα που πληρώνουν είναι βαρύ: δολοφονίες, βιασμοί, βασανιστήρια, φυλακίσεις, αυτοκτονίες…
Ο εκπρόσωπός τους Λάντιο Βερόν βρίσκεται στην Ελλάδα στο πλαίσιο μιας περιοδείας σε ευρωπαϊκές χώρες, που έχει στόχο να σπάσει τη σιωπή και να κινητοποιήσει την αλληλεγγύη σε έναν αγώνα ενάντια στο θάνατο που επιβάλλει η καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ

Guaraní Kaiowá
Ένας ιθαγενής λαός που αντιστέκεται και χρειάζεται την αλληλεγγύη μας

Ως ιθαγενείς, οι Guaraní Kaiowá αγωνίζονται για το δικαίωμα να ζουν ελεύθερα στα προγονικά τους εδάφη, σύμφωνα με την κουλτούρα, τα ήθη, τη γλώσσα τους και με σεβασμό για την προστασία της φύσης. Δεν θεωρούν τους εαυτούς τους ιδιοκτήτες της γης αλλά οργανικό της κομμάτι.
Η εισβολή και υφαρπαγή της γης των Guaraní Kaiowá άρχισε, όπως και για όλους τους ιθαγενικούς πληθυσμούς της Βραζιλίας, κατά την περίοδο της πορτογαλικής αποικιοκρατίας και εντάθηκε με το πέρασμα του χρόνου. Κατά τη διαδικασία λεηλασίας των εδαφών τους, υπέστησαν σωματική, ψυχική και πολιτισμική βία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, άρχισαν να ζουν σε οριοθετημένες περιοχές υπό κρατική κηδεμονία και τους απαγορεύτηκε να κάνουν κτηματογράφηση της πατρογονικής τους κληρονομιάς ή να την διεκδικήσουν δικαστικά. Η γη τους διανεμήθηκε σε τρίτους με παράτυπες διαδικασίες. Ο λαοί τους υποτάχθηκαν βίαια, πολλοί ιθαγενείς δολοφονήθηκαν και ολόκληρες κοινότητες εξαφανίστηκαν.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι Guaraní Kaiowá άρχισαν έναν μεγάλο αγώνα ανάκτησης των εδαφών που είχαν χάσει ή είχαν καταληφθεί από μη ιθαγενείς.
Το Σύνταγμα του 1988 σχετικά προοδευτικό, αναγνώρισε το δικαίωμα των ιθαγενικών πληθυσμών πάνω στα προγονικά τους εδάφη. Οι ιθαγενείς σταμάτησαν να τελούν υπό την κηδεμονία του κράτους και τους αναγνωρίστηκαν δικαιώματα (ως ιθαγενείς). 
Σήμερα, η περιοχή Mato Grosso do Sul, όπου ζει η πλειοψηφία των Guaraní Kaiowá, εμφανίζει τα μεγαλύτερα ποσοστά βίας ενάντια στους ιθαγενείς. Οι διάφορες κυβερνήσεις, παραβαίνοντας το Σύνταγμα, δεν εγγυήθηκαν την ασφάλεια των χαρακτηρισμένων ιθαγενικών περιοχών και τους υποχρέωσαν να ζουν σε μικρά κομμάτια γης,  ζωσμένα κυριολεκτικά από μονοκαλλιέργειες ζαχαροκάλαμου και μεταλλαγμένης σόγιας, καλλιέργειες που απαιτούν εντατική χρήση φυτοφαρμάκων και έχουν ως αποτέλεσμα τη μόλυνση του εδάφους και των ποταμών.  Έτσι, οι Guaraní Kaiowá είναι υποχρεωμένοι να επιβιώνουν σε αντίξοες συνθήκες χωρίς τη δυνατότητα να καλλιεργούν, να κυνηγούν ή να ψαρεύουν ή να έχουν πρόσβαση στα φαρμακευτικά τους φυτά.
Πολλές κοινότητες προχωρούν σε ανακαταλήψεις εδαφών προκειμένου να ανακτήσουν ένα μέρος της γης που τους ανήκει αλλά παραμένει υπό την κατοχή γαιοκτημόνων, με αποτέλεσμα να ζουν συνεχώς στο περιθώριο και κάτω από τις απειλές των αγροτοβιομηχανιών. 
Οι κτηματίες δημιουργούν παραστρατιωτικές ομάδες που επιτίθενται βίαια στις κοινότητες με διάφορους τρόπους: απειλές, ξυλοδραμούς, βασανιστήρια, βιασμούς, χημικές επιθέσεις και δολοφονίες. Οι εγκληματικές ομάδες νιώθουν νομιμοποιημένες από την κρατική εξουσία, αφού είναι σπάνιες οι έρευνες για την αντιμετώπιση των εγκλημάτων που καταγγέλλουν οι ιθαγενείς. Τόσο η εκτελεστική όσο και η δικαστική εξουσία νομιμοποιούν τα εγκλήματα των γαιοκτημόνων στο βαθμό που μπλοκάρουν τις διοικητικές ή δικαστικές διαδικασίες χαρακτηρισμού της γης (ως ιθαγενικής), με αποτέλεσμα να γίνονται συνένοχοι στη γενοκτονία.
Πρόσφατα, ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Βραζιλίας εξέδωσε διάταγμα που αλλάζει τις παραμέτρους οριοθέτησης των ιθαγενικών εδαφών και παρέχει στο Υπουργείο Δικαιοσύνης την εξουσία να παρακάμπτει τις μελέτες που έχουν γίνει από το Εθνικό Ίδρυμα Ιθαγενών (Funai), καταπνίγοντας έτσι τα δικαιώματα των ιθαγενών λαών προς όφελος των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της κυβέρνησης.
Σημαντική, επίσης, απειλή για τους ιθαγενείς αποτελεί η πρόταση τροποποίησης του Συντάγματος (PEC) 215 που εκκρεμεί στη Βουλή και προτίθεται να παραχωρήσει στους βουλευτές το δικαίωμα τελικής απόφασης για τους χαρακτηρισμούς των ιθαγενικών εδαφών. Η πρόταση απειλεί τόσο τις ήδη χαρακτηρισμένες γαίες όσο και αυτές που βρίσκονται σε διαδικασία χαρακτηρισμού. Εάν η τροπολογία εγκριθεί, οι ιθαγενικές περιοχές στη Βραζιλία θα μειωθούν από 13%, όπως έχει υπολογιστεί περίπου σήμερα, σε μόλις 2,6%, γεγονός που θα οδηγήσει σε αύξηση της αποψίλωσης των δασών, ποινικοποίηση του αγώνα τους και δολοφονίες ιθαγενών.
Το Μεγάλο Συμβούλιο της Συνέλευσης των λαών Guaraní Kaiowá διαβεβαιώνει:
"Υπενθυμίζουμε ότι η έλλειψη οριοθέτησης των εκτάσεών μας είναι βασικός πυλώνας που υποκινεί τη γενοκτονία μας. Η αδράνεια του κράτους εγγυάται περισσότερους νεκρούς και μεγαλύτερο πόνο για το λαό μας, που ήδη έχει υποφέρει αρκετά. Αυτή τη στιγμή, δεν κατέχουμε ούτε το 0,2% της συνολικής γης του Mato Grosso do Sul. Το αίτημά μας για οριοθέτηση των περιοχών μας ούτε καν φιλοδοξεί να ανακτήσει τα πρότερα προγονικά μας εδάφη. Μόλις που προσπαθεί να διασφαλίσει κομματάκια από τη δική μας ιερή Tekoha. Ακόμα κι αν όλες οι εκτάσεις που απαιτούμε χαρακτηρίζονταν ως ιθαγενικές, ακόμα κι έτσι δεν θα ξεπερνούσαν το 2,5 % της γης του Mato Grosso do Sul. Αυτά είναι ψίχουλα απέναντι στην ιστορική κλοπή των εδαφών μας που συνεχίζεται, την ίδια στιγμή που οι γαιοκτήμονες εκμεταλλεύονται το μπλοκάρισμα της διαδικασίας οριοθέτησης”.
Σύμφωνα με τον ιθαγενή Ládio Veron, οι ιθαγενείς είναι διατεθειμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους και να προχωρήσουν σε μια αυτο-οριοθέτηση των εδαφών τους. Θέλουν να επιστρέψουν στη γη τους και προτιμούν να πεθάνουν αγωνιζόμενοι παρά να αναγκαστούν να ζουν σε φαβέλες στα προάστια των πόλεων.
Στα πλαίσια της Διεθνούς Καμπάνιας Αλληλεγγύης στον αγώνα τους οργανώνονται και στην Ελλάδα εκδηλώσεις ενημέρωσης και αλληλεγγύης, με τη συμμετοχή του Λάντιο Βερόν, εκπροσώπου της Συνέλευσης των Λαών Guaraní Kaiowá:






ΔΕΥΤΕΡΑ 13/3/17: -Προσυγκέντρωση: Αγ. Βενιζέλου 8 π.μ -Συγκέντρωση: δικαστήρια 9 π.μ -Πορεία

Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους διωκόμενους της εξόρυξης χρυσού

Η υλοποίηση του έργου των μεταλλείων χρυσού στις Σκουριές ξεκινάει ουσιαστικά, με τη βίαιη εισβολή της εταιρείας στο βουνό και το γκρέμισμα του φυλακίου αντίστασης των κατοίκων. Από τότε μέχρι σήμερα, πολλά έχουν συμβεί. Έχει ολοκληρωθεί η αποψίλωση πολλών στρεμμάτων αρχέγονου δάσους, τη θέση των οποίων πήρε ένα ερημικό τοπίο με ένα τεράστιο εργοτάξιο, και η διάνοιξη τεράστιων ασφαλτοστρωμένων δρόμων στο βουνό για τη διέλευση οχημάτων και μηχανημάτων της εταιρείας, ενώ επιπλέον, η διάνοιξη διερευνητικών στοών, αλλά και του υπόγειου δικτύου επικοινωνίας μεταξύ των μεταλλείων έχει ήδη αλλοιώσει τη σύσταση του νερού: βρέθηκε υψηλή περιεκτικότητα σε αρσενικό στο νερό του Νεοχωρίου, με συνέπεια την απαγόρευση της χρήσης του ακόμα και προς πλύση, ενώ τα τρεχούμενα νερά στο ρέμα του Καρατζά πάνω στο βουνό, όπου πρόκειται να κατασκευαστεί μία από τις δύο λίμνες τελμάτων, έχουν βαφτεί κόκκινα. Και όλα αυτά ενώ η εξόρυξη δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. Το έργο πάντως βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και τα διάφορα παιχνίδια της κυβέρνησης συριζανελ  σκοπό είχαν μόνο έναν επικοινωνιακό θόρυβο να προκαλέσουν και σε καμία περίπτωση να αναστείλουν την εύρυθμη συνέχιση του έργου. 
Μπορεί η κρίση να αποτέλεσε μια ιδιαίτερα ευνοϊκή συνθήκη για την εταιρεία, καθώς της έδωσε τη δυνατότητα να κερδίσει έδαφος στους ντόπιους πληθυσμούς, υποσχόμενη πρόσκαιρες ατομικές λύσεις στο οικονομικό τους αδιέξοδο, όμως όσες και όσοι δεν υπέκυψαν στον εκβιασμό, ήδη από το 2006 οργανώθηκαν με σκοπό την αντίσταση στο έργο της εταιρείας, διεκδικώντας τον αποχαρακτηρισμό της περιοχής από μεταλλευτική και την αποκατάστασή της. Στο πέρασμα των χρόνων, ο αγώνας των κατοίκων της περιοχής αλλά και πλήθους αλληλέγγυων έχει πάρει πολλαπλές μορφές, από ενημερωτικές εκδηλώσεις, μέχρι κλεισίματα δρόμων και δυναμικές διαδηλώσεις,  καθώς και άλλες δραστηριότητες που στοχεύουν στην αποτροπή της εξόρυξης.
Όπως ήταν αναμενόμενο, το κράτος, σε συνεργασία με την εταιρεία, στην προσπάθειά του να φιμώσει κάθε αντιστεκόμενη φωνή, καθ’ όλη τη διάρκεια των χρόνων αυτών έχει επιχειρήσει αφενός να προβάλει τον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού ως αποσπασματικό, συντελούμενο από αντιδραστικές μειοψηφίες και αφετέρου να τον καταστείλει και να τον ποινικοποιήσει. Και αυτό του το έργο το έφερε εις πέρας με τη βοήθεια όλου του κατασταλτικού του οπλοστασίου. Με βίαιη καταστολή πορειών (με ρίψη δακρυγόνων σε ευθεία βολή και πρόκληση σοβαρών σωματικών βλαβών), με μεθοδευμένη δίωξη εκατοντάδων αγωνιζόμενων κατοίκων και αλληλέγγυων, συλλήψεις και προφυλακίσεις καθως και με την τρομοκράτηση μέσω της παρακολούθησης τηλεφώνων, της βίαιης εισβολής σε σπίτια, σε καφενεία ακόμα και σε λεωφορεία και με τη λήψη DNA δια της βίας. 
Συνολικά, από το Μάρτιο του ‘12 μέχρι σήμερα, έχουν συνταχθεί 14 δικογραφίες για τον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική, με βάση τις οποίες 210 άτομα κατηγορούνται ή φέρονται ως ύποπτοι (56 ανάμεσά τους για βαριά κακουργήματα και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης),  4 κάτοικοι είχαν προφυλακισθεί με βαρύτατες κατηγορίες και αποφυλακίστηκαν μετα  από 6μηνη και 3μηνη κράτηση, έχουν γίνει προσαγωγές και παράνομη λήψη DNA από περισσότερους από 200 ανθρώπους.
Η αλληλεγγύη στους διωκόμενους αγωνιζόμενους και η στήριξη των κοινωνικών αντιστάσεων ενάντια στα σχέδια του κράτους και των αφεντικών της «Ελληνικός Χρυσός» αποτελεί το μόνο όπλο και το πιο ισχυρό ανάχωμα στην επιθετικότητα της εξουσίας. Σε αυτά τα πλαίσια, στεκόμαστε δυναμικά δίπλα στους αγώνες των κατοίκων και αντιστεκόμαστε μαζί τους. Ωστόσο, όπως συμβαίνει σε διάφορους τοπικούς ή κεντρικούς κοινωνικούς αγώνες, έτσι και στον αγώνα της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, εμπεριέχονται και αρκετές αντιφάσεις. Σε μια κοινωνία χωρίς προηγούμενη κινηματική εμπειρία, είναι λογικό και αναμενόμενο ο εκβιασμός που επιβάλλεται από το κράτος να έχει ενίοτε ως αποτέλεσμα την τρομοκράτηση των διωκόμενων, που προκαλεί άλλοτε διαχωρισμούς σε επίπεδο νομικής υπεράσπισης και άλλοτε προσπάθειες παγώματος των κινηματικών διαδικασιών της αλληλεγγύης έχοντας σε ένα βαθμό οδηγήσει σε μερική αποδυνάμωση του ίδιου του αγώνα. 
Τέλος, ένα ακόμη στοιχείο που αποδυναμώνει τον αγώνα είναι το γεγονός ότι κομμάτι των αγωνιζομένων, έχοντας συνηθίσει – όπως και το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας – να λειτουργούν στο πλαίσιο μιας αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας εναπόθεσε τις ελπίδες του για την αναστολή του έργου σε θεσμικούς αντιπροσώπους. Επειδη μεγάλο κομμάτι των αγωνιζομένων δε βλέπει αυτόν τον αγώνα ως έναν ακόμη αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, αλλά ως έναν διαχωρισμένο περιβαλλοντικό αγώνα, δημιουργούνται ψευδαισθήσεις για επίλυση των προβλημάτων μέσω θεσμικών δρόμων. Είτε πρόκειται για τον κυβερνητικό δρόμο (κυβέρνηση συριζα-ανελ), είτε πρόκειται για τις τοπικές εξουσίες («αντιμεταλευτικός» δήμαρχος), είτε για τη δικαστική οδό (ΣτΕ), η λογική της ανάθεσης,  προφανώς δεν οδήγησε πουθενά. Αντιθέτως η λογική της ανάθεσης ήταν ο κυριως λόγος που ο αγώνας αποδυναμώθηκε και το εργοστάσιο στις σκουριές συνεχίζει να χτίζεται ανενόχλητα. Όσο η ανάθεση αντικαθιστά τον αγώνα, όσο τα κινήματα σέρνονται πίσω από τις θεσμικές ελπίδες, τόσο οι αγωνιζόμενες κοινότητες θα κατακερματίζονται.
Στις 13 Μάρτη δικάζονται 21 άτομα που κατηγορούνται για τον εμπρησμό του εργοταξίου της Ελληνικός Χρυσός στις 17/2/13 στην τοποθεσία Σκουριές του όρους Κάκκαβος στη Μ. Παναγία Χαλκιδικής.  Η ποινική δίωξη περιλαμβάνει επτά κακουργήματα και έντεκα πλημμελήματα, με κατηγορίες για  σύσταση  εγκληματικής οργάνωσης, απόπειρα ανθρωποκτονίας,  κατοχή εκρηκτικών υλών,  έκρηξη και εμπρησμό.  Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε σχέση με την επίθεση.  Η εμπλοκή τους στην υπόθεση βασίζεται στην καταγραφή τηλεφωνικών κλήσεων, χωρίς όμως να υπάρχουν απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες. Η υπεράσπιση των αγωνιζόμενων διωκόμενων είναι υπεράσπιση του ίδιου του αγώνα ενάντια στα μεταλλεία. Είναι υπόθεση όλων μας.

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ
- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ
- ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ
- Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους διωκόμενους ενάντια στην εξόρυξη χρυσού








ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ELDORADO ΚΥΡΙΑΚΗ 19/2/2017 11:00 ΧΟΡΟΣΤΑΣΙ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑ


 
Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥ ΜΕ ΠΑΡΕΑ

Οι εμμονές και οι μονόδρομες αντιλήψεις και κυρίως η βίαιη επιβολή τους, είναι γνωστό, αποδεδειγμένο και στατιστικά απόλυτο ότι γεννούν τέρατα. 

Αναφερόμαστε στην ιστορία των μεταλλείων στη ΒΑ Χαλκιδική και στην προσπάθεια επιβολής τους ως “ιστορικής αναγκαιότητας” και αναπτυξιακού μονόδρομου, όπως και στην επανεμφάνιση συγκεκριμένων ανθρωπολογικών τύπων.
 

Είναι μια ιστορία προ μνημονιακή, είναι μια ιστορία ακόμα πιο παλιά αν θέλουμε, που όμως μόνο η κοινωνικά άγρια δυναμική της χρεοκοπίας και των επακόλουθων μνημονίων μπορούσαν να την καταστήσουν εν δυνάμει πραγματοποιήσιμη. Και είναι αυτή, η από 7ετίας επιβεβλημένη κατάσταση που επέτρεψε τη διαμόρφωση ενός ιδιαίτερου κοινωνικού κλίματος στα “μαδεμοχώρια”. Επίκεντρο η Μεγάλη Παναγία το κεφαλοχώρι των μαδεμοχωρίων, που με την πολυβραβευμένη κοινωνική της υπευθυνότητα, η Eldorado,  χρησιμοποιώντας κάθε θεμιτό και κυρίως αθέμιτο μέσο, κατάφερε τελικά να το διχάσει.
 

Υπό την εκβιαστική απειλή της ανεργίας και καλλιεργώντας προσδοκίες για χρυσά κουτάλια, εταιρία και πολιτικοί, επέβαλαν μια ιδιότυπη κοινωνική και οικονομική ομηρία.
 

Μεταλλεία ή θάνατος, θάνατος ή θάνατος.
 

Αυτή λοιπόν η νεοφιλελεύθερη λογική και μνημονιακή πολιτική, των επενδύσεων με κάθε κόστος, μετάλλαξε τους μεταλλωρύχους από εργαζόμενους σε μισθοφορικό στρατό. Ένα στρατό που το Μάρτη του 2012 επιτέθηκε στον ίδιο του τον εαυτό, στ’ αδέρφια του, στους φίλους του, στην ίδια την κοινωνία. Ένα στρατό που λειτούργησε και λειτουργεί με μια ιδιαίτερα επικίνδυνη, για την ίδια τη ζωή, αντίληψη. Αυτή της λογικής ότι μπροστά στην επιβίωση, δεν υπάρχει ούτε ιδεολογία, ούτε ηθική, ούτε αξιοπρέπεια. Υπάρχει μόνο ο απόλυτος κυνισμός.
 

Δεν πρόκειται για παράπονα, για φληναφήματα ή για μεθυσμένες θεωρήσεις τα μεσημέρια στους καφενέδες του χωριού. Εξάλλου τα ψευτοκλαψουρίσματα και οι δικαιολογίες του μεροκάματου τους ανήκουν εξ’ ολοκλήρου. Είναι διαπιστώσεις και γεγονότα που εξελίχθηκαν τα τελευταία χρόνια και έχουν να κάνουν με το ήθος και τις συμπεριφορές που προκρίνει από το 2012 η Eldorado:
 

H οργανωμένη επίθεση στο φυλάκιο αγώνα, Σκουριές Μάρτης 2012,
 

Η οργανωμένα μεθυσμένη επίθεση 50 κάφρων κατά 2 γυναικών τον Ιούνιο του 2012,
 

Η εισβολή 40 καθυστερημένων στο σπίτι συγγενών τους τον Ιούλιο του 2013,
 

Η πισώπλατη επίθεση στη σκοτεινιά 5 γελοίων εναντίον ενός το Μάη του 2015 και άλλα πολλά περισσότερο καθημερινά.
 

Μετά το τελευταίο σοβαρό περιστατικό το Μάη του 2015, είχαμε πιστέψει πως κάποια πράγματα είχαν καταστεί σαφή και είχαν ξεκαθαριστεί. Εννοείται πως κανείς δεν περίμενε “λεβεντιά”, “μπέσα” και “ειλικρίνεια” από τον ανθρωπολογικό τύπο που κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια στην περιοχή, αυτόν του μεταλλωρύχου – επαγγελματία εθελόδουλου, και δυστυχώς το δεδομένο επιβεβαιώθηκε.
 

Στις μία το πρωί της Παρασκευής 16/2/17, σε καφέ απέναντι από τα γραφεία του σωματείου υπογειτών μεταλλωρύχων στη Μ. Παναγία, ο γνωστός και παλιός εργοδοτικός συνδικαλιστής και μέλος του Δ. Σ. του Εργατικού Κέντρου Χαλκιδικής, Βούλγαρης Ιωάννης επιτέθηκε απρόκλητα και με ιδιαίτερη βαναυσότητα κατά ενός ανθρώπου για τον απλό και μόνο λόγο ότι, στο ταραγμένο μυαλό του, ο “άλλος”, ο “εχθρός”, είναι σαφώς και αγωνιστικά ενάντια στα σχέδια της “εταιρείας του”!;.

Σηκώθηκε από ένα τραπέζι, όπου συναγελάζονταν με τον έτερο εργοδοτικό συνδικαλιστή κ. Πέτρο Πέργουλη και άλλους εταιρικούς παλικαράδες, κατευθύνθηκε προς έναν άνθρωπο που έπινε το ποτό του στο μπαρ και τον έστειλε στο νοσοκομείο όπου ακόμη νοσηλεύεται, με κατάγματα στο στέρνο και στις πλευρές και πολλαπλές κακώσεις στο κεφάλι και σε όλο το σώμα.
 

Αυτό είναι που λέμε η αλαζονεία του τραμπούκου με παρέα, γιατί όταν ο έτερος συνδικαλιστής Πέργουλης αντιλήφθηκε ότι είχε κληθεί η αστυνομία φυγάδευσε ταχέως και μάλλον επιτυχώς το συνεταιράκι του, το “λεβέντη” Βούλγαρη. Εννοείται ότι ο “λεβέντης” έχει πρωταγωνιστήσει και στα προαναφερθέντα γεγονότα του ’12 – ’15.
 

Η αλαζονεία βέβαια δεν είναι φυσικά κάτι έμφυτο στους ανθρώπους αλλά καλλιεργείται από το κοινωνικό, οικογενειακό και εργασιακό περιβάλλον. Από το 2012 το Τμήμα Διαχείρισης Ανθρώπινων Πόρων της Eldorado δουλεύει πυρετωδώς προς την επίτευξη αυτού του νέου τύπου ανθρώπου – εργαζόμενου. Το παράδειγμα εξάλλου το δίνουν τα ανώτερα διευθυντικά της στελέχη.
 

Σίγουρα δεν είναι σύμπτωση το γεγονός ότι πριν από λίγες μέρες, στις 27/1/17, ο μέχρι τότε διευθύνων σύμβουλος της Hellas Gold κος Θεοδωρακόπουλος είχε αποστείλει επισήμως και με όλες τις βούλες εταιρικής πιστοποίησης και ΙSO την απειλητική και άκρως αλαζονική επιστολή προς την κα Σακοράφα ( προφανώς και στους υπόλοιπους εμπλεκόμενους ευρωβουλευτές στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου) και μοναδική άλλη κοινοποίηση στα 4 εργοδοτικά σωματεία. Κανονική επιστολή προγραφής γιατί τηρουμένων των αναλογιών έτσι λειτούργησε, εκτελεστικά, ο γλειφτοκώλης συνδικαλιστής. Αφού το αφεντικό μου απειλεί ευρωβουλευτές και αυτοανακηρύσσεται σε εθνικό σωτήρα, μπορώ και εγώ να κοπανάω ύπουλα όποιον μου κατέβει και να το παίζω “λεβέντης” και ασύδοτος αφού και η αστυνομία δικιά μας είναι.
 

Η Μεγάλη Παναγία συγκεκριμένα έχει μια δύσκολη νεότερη ιστορία, ιδιαίτερα μετά τη θλιβερή και αιματηρή εμφυλιακή εμπειρία του ’46 – ’49. Αυτά τα βαθιά και αρχέγονα συναισθήματα που φορές καθιστούν τους ανθρώπους αδερφοκτόνους προσπαθεί εδώ και μια πενταετία να αναμοχλεύσει, να προκρίνει και να εφαρμόσει συνειδητά η Eldorado. Η καλλιέργεια του διχασμού στην περιοχή είναι Μποδοσάκειας παράδοσης, η εκδοχή όμως της Eldorado είναι αυτή της ακρότητας μιας χαμηλού κόστους εταιρείας που ο μόνος τρόπος για να κερδοσκοπήσει είναι το υψηλό κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος και το μόνο επιχείρημα ότι το έχει ξανακάνει. Η εταιρεία, το πολυεθνικό κεφάλαιο σ’ αυτό το παιχνίδι φυσικά και  δεν είναι μόνοι. Αυτονόητα συνεπικουρείται από τη γενικευμένη πολιτική αβουλία του συστήματος Ελληνική Δημοκρατία και από τους εκάστοτε πολιτικούς ταγούς, τους λειτουργούς και θιασώτες της διαπλοκής, της διαφθοράς και της πολιτικής ηλιθιότητας της αναπτυξιομανίας. Η πολιτική και κοινωνική προδοσία αυτών των δήθεν μεγαλόπνοων φωστήρων είναι μνημειώδης. Για ένα πιάτο φαΐ, για ένα μεροκάματο ξεπουλήσανε έναν ολόκληρο τόπο και καταστρέφουν ένα από τα πιο όμορφα δάση της Ευρώπης.
 

Είθισται και ιδιαίτερα από τη μέρα εμφάνισης της εν λόγω εταιρείας στην περιοχή, οι μόνες αποδεκτές οικονομικές σχέσεις να είναι οι τριγωνικές, Παναμάς γίναμε. Έτσι τίποτα δε θα μπορούσε να συμβεί χωρίς τη συνδρομή του τρίτου παράγοντα, του κρατικού – κατασταλτικού μηχανισμού, της ΕΛΑΣ. Η ΕΛΑΣ που γλυκοκοιτάζει τα ζαντολάστιχα και τις άλλες μικροδωρεές της εταιρείας, που κάνει τα στραβά μάτια στις καφρίλες και καταστροφές εργαζομένων και αφεντικών, που περικυκλώνει, ξυλοφορτώνει και σέρνει στα δικαστήρια το απόλυτο δίκιο των αντιδρώντων και χαζογελάει κουκουλώνοντας τα μέχρι τώρα πεπραγμένα των τραμπούκων αρχειοθετώντας τα ως “ιδιοτροπίες” και “παραξενιές” κάποιων δήθεν γραφικών καφενόβιων.
 

Σε όλα αυτά και όλους αυτούς απαντάμε:
 

Φτάνει με τα ψέματα και τη βρωμιά της Eldorado
 

Φτάνει με τη βλακεία και την αλητεία των μεταλλωρύχων
 

Tα μεταλλεία θα κλείσουν, δε θα γίνουν καθημερινή πραγματικότητα
 

Επιτροπή αγώνα Μ. Παναγίας

Για άλλη μια φορά η Eldorado δημιούργησε αυτά που δημιουργεί σε κάθε τόπο που αποικεί

      


 Χτες  το  βράδυ  για  άλλη  μια  φορά  η  Eldorado  δημιούργησε  αυτά  που  δημιουργεί  σε κάθε τόπο  που αποικεί. Βαθαίνει
 το ρήγμα  μεταξύ  των  κατοίκων  της  Μεγ.Παναγίας  αφού εργαζόμενος της εταιρείας  και δη  εκπρόσωπος  σωματείου της  
       Και μέλος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου επιτέθηκε  απρόκλητα και με βαρβαρότητα  σε 65χρονο με όλο του το μένος.


      Ο 65χρονος νοσηλεύεται αυτή τη στιγμή με κατάγματα και πολύ σοβαρά χτυπήματα σο νοσοκομείο.
      Εννοείται πως η κατάσταση έχει  ξεφύγει εντελώς γιατί οι προκλήσεις εναντίον των κατοίκων που αντιστέκονται στη λαίλαπα
 της εταιρείας έχει φτάσει στο μη περαιτέρω.

   Καλούμε σε εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στη βία της  Eldorado την Κυριακή    19-2-2017  στις 11πμ στο  Χοροστάσι.



                 Επιτροπή Αγώνα Μεγ.Παναγίας

Ευρωκοινοβούλιο 24/1/2017: Οι Σκουριές και οι αερολογίες των “Ελλήνων επιστημόνων” της Eldorado.

Τελικά όντως κάτι δεν πάει καλά με την “εθνοσωτήρια” επένδυση στη Χαλκιδική.



Xθες, 24/1/2017, παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον τη συνεδρίαση της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου και ενημερωθήκαμε ότι με ομόφωνη απόφαση της εν λόγω επιτροπής, η υπόθεση της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική παραμένει ανοιχτή. Δηλαδή το θέμα της σωρείας παραβάσεων δεκάδων ευρωπαϊκών οδηγιών και διεθνών συμβάσεων θα πρέπει να μείνει ανοιχτό και προς περαιτέρω διερεύνηση, γιατί λέει, πρόκειται για σοβαρότατο έγκλημα κατά του περιβάλλοντος και της τοπικής κοινωνίας.

Η χθεσινή συνεδρίαση βέβαια επιφύλασσε και άλλες ενδιαφέρουσες “αποκαλύψεις”.

Το πρώτο, ότι δεν είμαστε τελικά μόνοι!

Παρόμοιο θέμα “επενδυτικών” αυθαιρεσιών αντιμετωπίζουν και άλλοι συμπολίτες μας στην Ευρώπη. Είναι απόλυτο (αντικειμενικό) ότι στη Ρουμανία, στη Γαλικία (Corcoesto), στις Αστούριες και στην Ανδαλουσία. όπως και στη Χαλκιδική, oι μεταλλευτικές εταιρίες και η παρανοϊκή λογική της “ανάπτυξης με κάθε κόστος” έχουν ισοπεδώσει ή απειλούν να εξαφανίσουν ολόκληρα οικοσυστήματα και ολόκληρες κοινωνίες.

Το δεύτερο, ότι οι διαβεβαιώσεις των “Ελλήνων Επιστημόνων” πως το flash smelting (μέθοδος την οποία προτείνουν) είναι η βέλτιστη αποδεκτή μέθοδος, είναι απλά και μόνο προπαγάνδα, μπουρδολογία και αίολοι ισχυρισμοί τυχάρπαστων.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ετεροθαλής αδερφή όλων των πολυεθνικών εταιριών, αποφάνθηκε κατηγορηματικά ότι “η βέλτιστη αποδεκτή μέθοδος για την ανάκτηση χρυσού στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτή της κυάνωσης και ότι δεν υφίσταται μέχρι σήμερα καμιά άλλη εμπορική μέθοδος που μπορεί να την υποκαταστήσει”.

Χωρίς καμιά συμπάθεια και χωρίς καμιά εμπιστοσύνη στην εμπλοκή των Τροϊκανών στην υπόθεσή μας, διερωτόμαστε απλά πώς ένα τόσο σοβαρό θέμα αναδεικνύεται στα κεντρικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης από ένα τυχαίο Ευρωπαίο πολίτη, από το ενδιαφέρον κάποιων Ευρωβουλευτών και από την αυτονόητη αλληλεγγύη  των συναγωνιστών μας στο Κορκοέστο και όχι από τα θεσμικά όργανα της περιοχής μας (Δήμος Αριστοτέλη) ή και από την κάποτε πολλά υποσχόμενη κεντρική διοίκηση.

Με επίγνωση του γεγονότος ότι στις δημοκρατίες αποφασίζουν οι κοινωνίες και όχι τα κράτη και οι εταιρίες, οι εξορύξεις στη Χαλκιδική δε θα γίνουν.

Eldorado go home

Επιτροπή αγώνα Μ. Παναγίας 


ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ με την “εθνοσωτήρια” επένδυση στη Χαλκιδική.

Παρά τους τσαμπουκάδες και τις απειλές του απελθόντος CEO Paul Wright ότι “θα τους απολύσει όλους”, παρά τις ξετσίπωτες παρεμβάσεις των διπλωματών ΗΠΑ και Καναδά, την πολιτική νωθρότητα και αβουλία της αριστεροδεξιάς συγκυβέρνησης μπροστά στο χάος των περιβαλλοντικών και αρχαιολογικών παραβάσεων, των τεχνικών και επιστημονικών ασυνεπειών και των καθημερινών καταστροφικών και υπερτοξικών αυθαιρεσιών, η Eldorado Gold Corporation δεν πείθει. 

Δεν αρκούν προφανώς οι αυτοβραβεύσεις για την Εταιρική και Κοινωνική της ευθύνη ή οι “διαβεβαιώσεις” για εξορύξεις μέσω Βέλτιστων Διαθέσιμων Τεχνικών (ΒΑΤ), ούτε βέβαια τα υπονοούμενα για σκληρό comeback διά του σκληρού νέο – CEO George Burns.
Μπορεί οι δεκάδες δράσεις και κινητοποιήσεις των κατοίκων να αποσιωπούνται (εδώ και 2 χρόνια) πια από τα πρώην “φίλια” ΜΜΕ και Social Media, ευήκοα ώτα όμως, τελικά υπάρχουν παντού.


Σήμερα, στις 16:00, στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου ανοίγει η συζήτηση για τις δεκάδες παραβιάσεις ευρωπαϊκών οδηγιών καθώς και διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων από μέρους της Eldorado.


http://www.europarl.europa.eu/ep-live/el/committees/video?event=20170124-1500-COMMITTEE-PETI 

ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ κι άλλες ιστορίες γι’ αγρίους

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 19:00




Οι Τσιριτσάντσουλες παρουσιάζουν τη νέα θεατρική τους παράσταση "ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ κι άλλες ιστορίες γι’ αγρίους". Μια σπονδυλωτή παράσταση βασισμένη σε κείμενα των Jorge Furtado, Miguel de Cervantes, B. Traven, Δ. Χρυσόστομου. 
tsiritsantsoules.gr/
Συντελεστές:
Δραματουργική επεξεργασία, στίχοι, σκηνοθεσία, οργάνωση παραγωγής, ερμηνεία: Ντίνα Μαυρίδου, Μαρίνος Μουζάκης
Μουσική: Μαρίνος Μουζάκης
Κοστούμια, μάσκες: Μαρία Μαρκοπούλου
Σκηνικά: Διονύσης Ματαράγκας
Υποστήριξη παραγωγής: Νίκος Γιούσεφ
Χορογράφος: Ηρώ Κατσιφλώρου
Παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2016
Υπόθεση:
Πρώτα υπήρξε το Χάος. Ύστερα έγινε η Γη και πάνω της σχηματίστηκαν τα βουνά, οι ωκεανοί, τα νησιά και τα λουλούδια. Ύστερα έγιναν τα πουλάκια, οι πεταλούδες, τα γουρούνια κι οι σκύλοι. Ύστερα έγινε ο άνθρωπος που έφερε την αδικία, την απληστία, τη ματαιοδοξία και… τα σκουπίδια. Τέλος ξανάγινε το Χάος…
Για την παράσταση:
Στην καλοκαιρινή μας περιοδεία, ο φίλος μας ο Άγγελος μάς έδειξε τη μικρού μήκους ταινία του βραζιλιάνου σκηνοθέτη Jorge Furtado «Το νησί των λουλουδιών» (1989). Το έργο αναφέρεται στους ανθρώπους που ζουν σε μια από τις μεγαλύτερες χωματερές του πλανήτη μας. Η απλότητα και η καθαρή ματιά του μας εντυπωσίασε και μας ενέπνευσε. Έτσι, χρησιμοποιήσαμε την ιστορία του νησιού των λουλουδιών ως συγκολλητική ουσία, ώστε να θεατροποιήσουμε αγαπημένα κείμενα που από καιρό μας στοίχειωναν τη φαντασία όπως «Ο μεγαλοβιομήχανος» του B. Traven (1924, εκδ. Πανοπτικόν 2008), «Ο διάλογος των σκύλων» του Θερβάντες (1613, «Παραδειγματικές νουβέλες», εκδ. Γνώση 1989) και ο διάλογος μεταξύ του Διογένη του κυνικού και του βασιλιά Αλέξανδρου, όπως τον διηγήθηκε ο Δίων Χρυσόστομος (1ος αι. μ.Χ. «Οι αρχαίοι κυνικοί», εκδ. Γνώση 2006). Πειραματιστήκαμε με τα κείμενα, φτιάξαμε μουσικές, αυτοσχεδιάσαμε, παίξαμε με τις τεχνικές της λαϊκής κωμωδίας και το αποτέλεσμα είναι αυτή η παράσταση. 
Η συνέχεια στη σκηνή...
Διάρκεια 75’

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017


 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ


Δικάζεται 77χρονος αγωνιστής από τη Μεγάλη Παναγία γιατί ξυλοκοπήθηκε από τα παλικάρια της  ΕΛΑΣ. Μάρτυρες κατηγορίας φυσικά είναι τα ΜΑΤ τα οποία εκείνη την ημέρα τον συνέλαβαν, τον χτύπησαν και τον έστειλαν δεμένο στην Ασφάλεια και έπειτα στο Γενικό Νοσοκομείο Πολυγύρου, όπου και νοσηλεύτηκε φρουρούμενος από ασφαλίτες για 5 μέρες. Η διάγνωση ήταν η παρακάτω:

1)   Εγκεφαλική Διάσειση
2) Οίδημα και εκχύμωση βλεφάρων άμφω
3)Τραυματικό υπόσφαγμα άμφω
4)Τραυματική απόπτωση ενδοθηλίου κερατοειδούς χιτώνος  
5) Εκ του βυθού του οφθαλμού α) δεξιός οφθαλμός περιθηλιαία φλογοειδής αιμορραγία στη 12η ώρα β) οίδημα στην ωχρά κηλίδα και γ) υποαμφιβληστροειδής αιμορραγία στην 6η ώρα

Παρουσίασε επίσης  έντονη σημειολογία εγκεφαλικής διάσεισης.


Το μίσος μεγαλώνει αν δει κανείς τη φύση του συγκεκριμένου δικαστηρίου:  ο μπάρμπα Θόδωρος συνελήφθη την ημέρα της προφυλάκισης των 2 από τους 21 κατοίκους που κατηγορούνται για τον εμπρησμό του εργοταξίου στις Σκουριές.
 Ήταν 10 Ιουλίου 2013 όταν  συναγωνιστές μας ανακρίνονταν στον Πολύγυρο για την παραπάνω υπόθεση. Παράλληλα με τη διαμαρτυρία έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Πολυγύρου υπήρχε και συντονισμένη διαμαρτυρία μέσα στο δάσος στον τότε δασικό δρόμο για τις Σκουριές. Με το άκουσμα της άδικης προφυλάκισης των 2 συναγωνιστών νωρίς το μεσημέρι, προκλήθηκε ένταση με την τοπική αστυνομία που προστάτευε την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές και η διαμαρτυρία συνεχίστηκε στο σημείο Άγιος Ελευθέριος έξω από τη Μεγ. Παναγία.


Σχεδόν αμέσως κατέφθασαν τα ΜΑΤ της πόλης και ξεκίνησαν να επιτίθενται κάνοντας εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων ρίχνοντάς τα σε ευθεία βολή. Ο κόσμος αντιστάθηκε μέχρι αργά τη νύχτα και ο απολογισμός ήταν κάποιοι τραυματίες, η σύλληψη και ο ξυλοδαρμός του τότε 73χρονου, καθώς και κάνα 2 δικογραφίες για 6 Μεγαλοπαναγιώτες που θα δικαστούν κάποια στιγμή στο μέλλον, με τις κατηγορίες της εξύβρισης, της παρακώλυσης και της παράνομης βίας…
Πρόκειται για μια αρκετά προκλητική υπόθεση που επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά το γνωστό σύνθημα εναντίον της Ελληνικής Αστυνομίας.
Για ‘μας είναι μια δίκη πολύ σημαντική, μια δίκη που συνοψίζει την εναντίωση στη μεταλλευτική δραστηριότητα αλλά και στην κρατική βία και καταστολή.

 Οι κατηγορίες του είναι:

1)παρακώλυση συγκοινωνιών από κοινού με άγνωστους δράστες,
2) διατάραξη της κοινής ειρήνης από κοινού πάλι με άγνωστους δράστες
3) όπως και αντίσταση.

 Ακούγεται λίγο περίεργο να κατηγορείς ένα γέννημα της εθνικής αντίστασης για αντίσταση το 2017.

Στο εδώλιο λοιπόν, γιατί αντιστάθηκε στη βαρβαρότητα των ΜΑΤ που ασκούν τη νόμιμη βία και δέρνουν ηλικιωμένους και νέους στα βουνά.
Ως επιτροπή αγώνα Μ. Παναγίας αλλά και ως διωκόμενοι δηλώνουμε ότι για τις κατηγορίες που μας προσάπτουν είμαστε περήφανοι και θα συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία μέχρι να νικήσουμε.

ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΚΑΒΟ

Επιτροπή αγώνα Μ. Παναγίας.