10ΗΜΕΡΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ-10 DAYS OF RESISTANCE SKOURIES FOREST

10ήμερο αντίστασης

Ενάντια σε κάθε λογική ανάθεσης.
Δεν αναμένουμε καμία ελπίδα την
πραγματώνουμε μόνοι μας.


ΣΚΟΥΡΙΕΣ
24 ΙΟΥΛΙΟΥ-2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΥΜΒΙΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ,
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ,ΠΡΟΒΟΛΕΣ,ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ,ΦΑΓΗΤΟ,ΔΡΑΣΕΙΣ.


ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ
Μ.ΠΑΝΑΓΙΑΣ
ΟΥΡΑΝΟΥΠΟΛΗΣ
Ν.ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΑΣ
ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


10 Days of Resistance
SKOURIES FOREST, Halkidiki
24 July - 2 August 2015

no politician, no parliament can represent our struggle!
we are not waiting for hope to find us - we are making our hopes come true!

FREE COMMUNAL CAMPING
DISCUSSIONS & PRESENTATIONS
FILM SCREENINGS
WALKING TOURS
MUSIC
OUTDOOR COOKING
DIRECT ACTIONS

organized by the STRUGGLE COMMITTEES of 
Megali Panaghia
Ouranoupoli
New Propontis
Polygyros
Thessaloniki

Πρώτο Διεθνές Κάμπινγκ- Beyond Europe - στην Ιερισσό Χαλκιδικής 18-25 Αυγούστου ενάντια στην εξόρυξη χρυσού-1st “Beyond Europe” International Camp in Halkidiki, 18-25 August

Κάλεσμα 1ου Διεθνούς κάμπινγκ του «Beyond Europe»
στην Χαλκιδική 18-25 Αυγούστου


Στην ΒΑ Χαλκιδική ο πολύχρονος αγώνας που πήρε χαρακτηριστικά τοπικής εξέγερσης των κατοίκων κατά των δυνάμεων καταστολής αλλά και κατά των τοπικών αρχών, ανέδειξε σε όλη την έκταση  το ζήτημα της καπιταλιστικής ανάπτυξης αλλά και την δύναμη της αντίστασης όταν αυτή περνάει στα χέρια των πολιτών.
Η Καναδικών συμφερόντων εταιρία El Dorado Gold που ασχολείτο με τις εξορύξεις, με τη σκανδαλώδη συνδρομή του Ελληνικού κράτους αλλά και της μεγαλύτερης Ελληνικής κατασκευαστικής εταιρίας ΑΚΤΩΡ, αποφάσισαν να βάλουν τέλος σε μία περιοχή με αρχέγονα δάση με πλούσια κτηνοτροφία, μελισσοκομεία, γεωργία, με πανέμορφες παραλίες (με ήπια τουριστική δραστηριότητα) και αστείρευτους  υδάτινους πόρους. 
Τα σχέδια τους φυσικά δεν περιορίζονται στην Χαλκιδική αλλά επεκτείνονται σε όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη που έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα χρυσού.Η μέθοδος της κυάνωσης που  ακολουθεί η εταιρία στα έργα της σε όλο τον κόσμο δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το τι συμβαίνει ήδη και τι πρόκειται να συμβεί στην περιοχή.Το φαραωνικό έργο της πιο μεγάλης οικολογικής καταστροφής στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη σκληρή καταστολή, αναδεικνύοντας μία άλλη βαριά βιομηχανία,  τη βιομηχανία των διώξεων. Αυτή τη στιγμή διώκονται πάνω από 300 κάτοικοι και αλληλέγγυοι, πολλοί από τους οποίους με βαριά κακουργήματα.
Και ενώ όλα αυτά συνέβησαν κατά τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μετά της Ν.Δ η οποία εξάντλησε όλη της την αγριότητα στην περιοχή, εδώ και ένα χρόνο φάνηκε πως κάτι μπορούσε να αλλάξει σε θεσμικό επίπεδο. Πρώτα με τις Δημοτικές εκλογές (Μάιος) που ο νέος δήμαρχος της περιοχής στηρίχθηκε από το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και αργότερα στις βουλευτικές εκλογές (Ιανουάριος 2015) με νικητή τον ΣΥΡΙΖΑ που υποσχόταν το σταμάτημα του έργου.
Οι εξελίξεις όμως είναι απογοητευτικές για όσους εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στους θεσμούς. Εδώ και 2 μήνες ο δήμαρχος της περιοχής παραιτήθηκε αδυνατώντας να δώσει έστω και μία μικρή διέξοδο στο πρόβλημα, η δε νέα κυβέρνηση της Αριστεράς προσπαθεί να κερδίσει πολιτικό χρόνο αφού μέσα στα σχέδια της δεν είναι η μετωπική ρήξη με τις δύο  εταιρίες (Eldorado – ΑΚΤΩΡ).Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα έργα να συνεχίζονται με όλο και πιο εντατικούς ρυθμούς με αποτέλεσμα το αρχέγονο δάσος των Σκουριών να μεταμορφώνεται σε σεληνιακό τοπίο.
Από την άλλη, το κίνημα κατά της εξόρυξης , το πιο μεγάλο κίνημα στην Ελλάδα της κρίσης, ήδη καταπονημένο από το βάρος των διώξεων και των δικών που έχουν ήδη ξεκινήσει αλλά και αυτών που αναμένονται, βρίσκεται σήμερα σε σημείο καμπής.Η απoμυθοποίηση της ανάθεσης και των υποσχέσεων της για αποτελεσματική και οριστική λύση του προβλήματος κλείνει τον κύκλο της. Η αναμονή για θεσμική λύση κατέδειξε πως ο αδιαμεσολάβητος αγώνας είναι ο μόνος δρόμος για τη νίκη του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη. Η αυτονομία των κινημάτων ενάντιά σε οποιαδήποτε κυβέρνηση πρέπει να είναι η απαράβατη αρχή τους.
Αυτός είναι ο νέος κύκλος που ανοίγει ανάμεσα στους κατοίκους και στις επιτροπές δράσης και σε αυτή την χρονική στιγμή το διεθνές αντικαπιταλιστικό – αντιεξουσιαστικό δίκτυο (Beyond Europe)  παίρνει την πρωτοβουλία για ένα κάμπινγκ αλληλεγγύης και αγώνα 18 με 25 Αυγούστου στην παραλία της Ιερισσού, στην περιοχή που δέχτηκε την μεγαλύτερη καταστολή από το κράτος. Είναι ένα κάλεσμα σε όλους όσους θέλουν να δώσουν το παρόν στον αγώνα για Γη και Ελευθερία ενάντια στα καταστροφικά σχέδια του κεφαλαίου.
Καλούμε άτομα και συλλογικότητες να συμμετέχουν στις πολιτικές και πολιτισμικές εκδηλώσεις αλλά και στη διαδήλωση που ετοιμάζεται στην απαγορευμένη ζώνη σε συνεργασία με τους κατοίκους της περιοχής. Σας καλούμε να δώσετε μία ανάσα ελευθερίας σε έναν αγώνα που η εξέλιξή στην συγκεκριμένη περίοδο θα αποτελέσει τον φάρο της πορείας πολλών άλλων αγώνων στην Ελλάδα. Για εμάς το νόημα της ζωής είναι ο διεθνής κοινός τόπος των αγώνων για την απελευθέρωση των ανθρώπων από την τυραννία του αδηφάγου καπιταλισμού και την ηγεμονία του κράτους και των αφεντικών.   

Διεθνές Αντιεξουσιαστικό δίκτυο ενάντια στον καπιταλισμό
 «Beyond Europe»

Το νέο μνημόνιο απειλή για τις κατακτήσεις των κινημάτων και την κοινωνία και η ανάγκη για νέες συνθετικές πρωτοβουλίες

Οι συγκλονιστικές πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών δεν μπορούν ν' αφήνουν αδιάφορο κανέναν/καμία. Δεν είναι καθόλου μακρινή ανάμνηση το πολύμορφο κίνημα των κινητοποιήσεων κατά των μνημονίων της πενταετίας 2010 - 2014. Απέχουμε, επίσης, μόνο λίγους μήνες από τις εκλογές του Γενάρη του 2015, που στο αποτέλεσμά τους αποτυπώθηκε η διάθεση για απόρριψη των πολιτικών της λιτότητας και των μνημονίων και η πολιτική απαξίωση των εκφραστών τους. Ακόμη πιο πρόσφατο είναι το βροντερό ΟΧΙ της ελληνικής κοινωνίας στο δημοψήφισμα, παρά την οικονομική ασφυξία και την τρομοκρατία των καθεστωτικών ΜΜΕ.

Και όμως: το ΟΧΙ ανατράπηκε μέσα σε λίγα 24ωρα και αυτό που προβάλλει σαν η κυρίαρχη πολιτική προοπτική για τα επόμενα χρόνια είναι ένα νέο, εξίσου σκληρό, τρίτο μνημόνιο. Η «εύρυθμη» λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η «πάση θυσία» σωτηρία του ευρώ και το συμφέρον του κεφαλαίου υπερισχύουν των κοινωνικών αναγκών. Το πολιτικό σκηνικό αναδιατάσσεται. Οι «αποδιοπομπαίοι τράγοι» του χτες ξαναπαίρνουν τη θέση τους και, μάλιστα, σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Όσοι/ες αμφισβήτησαν και αμφισβητούν τη νέα τάξη πραγμάτων ξαναγίνονται οι «ουτοπιστές» και οι «υπονομευτές» μιας ομαλότητας, που ποτέ δεν επέλεξαν. Το μέλλον δε διαγράφεται καθόλου ευοίωνο …

Οι αγώνες άνοιξαν νέους δρόμους

Στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων, η περίοδος των δύο πρώτων μνημονίων χαρακτηρίστηκε από την προσπάθεια βίαιης και καθολικής υλοποίησης ενός φιλοεργολαβικού μοντέλου, με προμετωπίδα τις συμπράξεις δημόσιου - ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και αντικείμενο φαραωνικά εργοστάσια επεξεργασίας (εγγυημένων ποσοτήτων) σύμμεικτων αποβλήτων, σε συνδυασμό με πρακτικές καύσης. Το μοντέλο αυτό διανθίζονταν από τις γενικευμένες ιδιωτικοποιήσεις σε όλους τους τομείς της διαχείρισης, τον έλεγχο των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης - ανακύκλωσης και την εκτόξευση του κόστους διαχείρισης, που το επωμίζονται οι πολίτες.

Ένα πολύμορφο κίνημα, σε όλη την Ελλάδα, αμφισβήτησε και αποδόμησε πολιτικά και τεχνικά αυτό το μοντέλο. Αντιπαρέθεσε το εναλλακτικό μοντέλο της αποκεντρωμένης διαχείρισης, με έμφαση στην προδιαλογή των υλικών. Οδήγησε σε προσωρινό «πάγωμα» των διαγωνισμών ΣΔΙΤ. Συνέβαλε στο ριζικό αναπροσανατολισμό του εθνικού σχεδιασμού, με ένα νέο εθνικό σχέδιο (ΕΣΔΑ), που όμως ακόμη δεν επικυρώθηκε. Έκανε θέμα προτεραιότητας τα τοπικά σχέδια διαχείρισης των δήμων. Δημιούργησε προϋποθέσεις για μια ριζική στροφή, σε έναν από τους βασικούς τομείς της καθημερινότητάς μας, σε όφελος της ίδιας της κοινωνίας.

Παράλληλοι αγώνες, σε πολλά άλλα μέτωπα, δημιούργησαν ένα γενικότερο ρεύμα αμφισβήτησης. Προϊόν του οποίου, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε και την κυβερνητική αλλαγή του Γενάρη του 2015.

Βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο μιας ολικής επαναφοράς

Τώρα, με το τρίτο μνημόνιο, όλα αυτά μπαίνουν σε αμφισβήτηση. Αν και έχουμε μπροστά μας μόνο το περίγραμμα των πολιτικών που θα εφαρμοστούν, μερικά πράγματα είναι κάτι παραπάνω από σαφή:
·      Ο τυφώνας των ιδιωτικοποιήσεων θα ξαναφέρει στο προσκήνιο τα έργα ΣΔΙΤ. Η υπογραφή της ΣΔΙΤ της Δυτικής Μακεδονίας είναι ο προάγγελος, ενώ η αντίστοιχη σύμπραξη της περιφέρειας Πελοποννήσου περιμένει το «πράσινο φως».
·      Η συνέχιση της οικονομικής ασφυξίας των δήμων θα βάλει σε μεγάλη δοκιμασία την υλοποίηση των τοπικών σχεδίων διαχείρισης.
·      Το καθεστώς της θεσμοθετημένης επιτροπείας των «θεσμών», για όλες τις βασικές πολιτικές επιλογές, δημιουργεί έντονες ανησυχίες για την τύχη του ΕΣΔΑ, αλλά και για τον προσανατολισμό των περιφερειακών σχεδιασμών (ΠΕΣΔΑ), που βρίσκονται σε διαδικασία αναθεώρησης.
·      Η «θεοποίηση» της επιχειρηματικής δράσης, βάζει σε κίνδυνο την εκφρασμένη διάθεση για τη ριζική αναθεώρηση του πλαισίου της «εναλλακτικής διαχείρισης» - ανακύκλωσης καιτην άμεση εμπλοκή του δημόσιου τομέα, ιδιαίτερα της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού.

Σε άλλους τομείς της δημόσιας σφαίρας οι επιπτώσεις θα είναι ακόμη πιο καταλυτικές. Οι δημόσιες υποδομές και η δημόσια περιουσία ενεχυριάζονται και εκποιούνται. Βασικοί τομείς του συστήματος ενέργειας, το νερό, ο ορυκτός πλούτος, τα λιμάνια, ο σιδηρόδρομος κλπ. ξαναβγαίνουν στο σφυρί. Το εισόδημα καθηλώνεται και θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο. Τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα εξαλείφονται. Η διόγκωση του χρέους και η υποχρέωση της εξυπηρέτησής του θα συνεχίσει να αποτελεί τον ασφαλέστερο δρόμο για τη διαρκή υποδούλωση της κοινωνίας μας και για νέα επώδυνα μέτρα.

Και, πάνω από όλα, αυτό που τρομάζει περισσότερο είναι η ευκολία της εκχώρησης κυριαρχικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων σε ένα υπερεθνικό καθεστώς επιτροπείας, που επιβάλλει τη συγκατάθεση των δανειστών σε κάθε κρίσιμη επιλογή. Που απαιτεί την απόσυρση ψηφισμένων νόμων και άλλων αποφάσεων της ελληνικής κυβέρνησης. Που αυτονομεί από τον έλεγχο της κοινωνίας, ακόμη και της κυβέρνησης, τομείς, όπως η στατιστική υπηρεσία (ΕΛΣΤΑΤ), ο μηχανισμός είσπραξης δημοσίων εσόδων (ΓΓΔΕ) και η διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου. Που καταργεί, στην πράξη, ακόμη και το ηχηρό και αδιαμφισβήτητο μήνυμα του πρόσφατου δημοψηφίσματος.

Ανάγκη για νέες συνθετικές πρωτοβουλίες στο χώρο των κινημάτων

Αυτήν την κρίσιμη ώρα,  οι κινηματικές συλλογικότητες και όλοι οι φορείς της αυτοοργανωμένης δράσης των πολιτών δεν αρκεί να θρηνούμε για το αμεσοδημοκρατικό όραμα που ποδοπατιέται. Ούτε αρκεί η αθροιστική παράθεση των απωλειών, των πιθανών  ή των διαπιστωμένων κινδύνων, ακόμη και των επιμέρους στόχων και επιδιώξεων. Τώρα χρειάζεται μια συλλογική αμφισβήτηση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου στην οικονομία και στην κοινωνία. Γιατί όχι και μια ευρύτερη αντισυστημική στάση και συσπείρωση. Πολύ περισσότερο, όμως, χρειάζεται μια συνθετική προσπάθεια αναζήτησης εναλλακτικών λύσεων και μια νέα αφήγηση, που θα ξεπερνά και θα αμφισβητεί θέματα «ταμπού», σαν αυτά του νομίσματος και της συμμετοχής στην ΕΕ, του αναπτυξιακού μοντέλου, της οργάνωσης της κοινωνίας, του ρόλου των πολιτικών δυνάμεων κλπ.

Το δεκαήμερο 24/7 - 2/8/2015, στις Σκουριές, θα πραγματοποιηθεί δεκαήμερο αντίστασης. Σε ’κείνον τον τόπο και μαζί με εκείνους τους συναγωνιστές μας, που συμβολίζουν, μάλλον, την πιο εμβληματική κινηματική αντίσταση των τελευταίων χρόνων. Η ΠΡΩΣΥΝΑΤ, όπως και πολλές άλλες συλλογικότητες θα είναι εκεί. Ίσως, είναι η κατάλληλη στιγμή να πάρει σάρκα και οστά μια πρωτοβουλία, σαν αυτή που περιγράψαμε παραπάνω.

Οι λογικές της ανάθεσης κατέρρευσαν με πάταγο. Ας πάρουμε το ΟΧΙ και τις τύχες μας στα χέρια μας!

Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων (ΠΡΩΣΥΝΑΤ)


16/7/2015

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ 18/7

Τα ψέματα πραγματικά τελείωσαν: όποιος ανέθεσε και περιμένει από τους πάνω μάλλον θα περιμένει για πάντα.

Ομάδες ΟΠΚΕ, 9 διμοιρίες ΜΑΤ, πολλοί ασφαλίτες μηχανόβιοι και φυσικά σεκιουριτάδες μας υποδέχθηκαν στο βουνό. Ένστολοι στον ντάλα ήλιο, ζαβλακωμένοι και τοποθετημένοι εκεί που κάποτε βρισκόταν το δάσος των Σκουριών και ο αρχέγονος Καρατζάς. Νευρικοί και ετοιμοπόλεμοι περιεργάζονταν τους διαδηλωτές. 

                  Τελικά, είναι αλήθεια: Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει.



Οι μπάτσοι και οι σεκιουριτάδες στα βρώμικα και ρυπαρά εργοστάσια της Hellas Gold από τη μία και το βλέμμα της αγριόγατας που ξεπρόβαλε μέσα από το δάσος από την άλλη, -  προφανέστατα άρρωστη και τρομαγμένη εξαιτίας της νέας τρομακτικής κατάστασης που διαμορφώνεται - μας γεμίζει οργή.


Δηλώνουμε για άλλη μια φορά ότι αυτό που εδώ και τριάμισι χρόνια γίνεται στις Σκουριές δε θα ξεχαστεί ποτέ και πως ο αγώνας για γη και ελευθερία συνεχίζεται.


Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγίας