ΑΘΗΝΑ- ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ


ΑΘΗΝΑ- ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ


Διαμαρτυρία στην Αριστοτέλους για τους προφυλακισθέντες της Ιερισσού. Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

thessalonikimesaapoeikones.blogspot.gr
















Με μεγάλη συμμετοχή κόσμου, έγινε εκδήλωση στην πλατεία Αριστοτέλους για συμπαράσταση στους δύο προφυλακισθέντες Ιερισσιώτες.

















Οι διαμαρτυρόμενοι άναψαν κεριά και πυρσούς που σχημάτιζαν το γνωστό S.O.S για την Χαλκιδική. Φώναζαν συνθήματα και τραγουδούσαν το "πότε θα κάνει ξαστεριά".
















Ένας ομιλητής αποκάλυψε στους συγκεντρωμένους, ότι ο ένας φυλακισμένος, την πρώτη βραδυά που ήταν στην φυλακή, πήρε τηλέφωνο την γυναίκα του στο σπίτι τους και της είπε να πάει στο μπαλκόνι και να ανοίξει τα κλουβιά για να φύγουν τα πουλιά. Αυτός που κατά την αστυνομία είναι σκληρός τρομοκράτης...

Διαμαρτυρία στην Αριστοτέλους για τους προφυλακισθέντες της Ιερισσού. Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

thessalonikimesaapoeikones.blogspot.gr
















Με μεγάλη συμμετοχή κόσμου, έγινε εκδήλωση στην πλατεία Αριστοτέλους για συμπαράσταση στους δύο προφυλακισθέντες Ιερισσιώτες.

















Οι διαμαρτυρόμενοι άναψαν κεριά και πυρσούς που σχημάτιζαν το γνωστό S.O.S για την Χαλκιδική. Φώναζαν συνθήματα και τραγουδούσαν το "πότε θα κάνει ξαστεριά".
















Ένας ομιλητής αποκάλυψε στους συγκεντρωμένους, ότι ο ένας φυλακισμένος, την πρώτη βραδυά που ήταν στην φυλακή, πήρε τηλέφωνο την γυναίκα του στο σπίτι τους και της είπε να πάει στο μπαλκόνι και να ανοίξει τα κλουβιά για να φύγουν τα πουλιά. Αυτός που κατά την αστυνομία είναι σκληρός τρομοκράτης...

Κάλεσμα σε πορεία στα Ν.Μουδανιά Δευτέρα 3/6 6μμ: ΟΛΗ Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΜΑΖΙ ΦΩΝΑΖΕΙ “SOS”

Τη Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013, 6μμ – πορεία στα Ν. Μουδανιά


ΟΛΗ Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΜΑΖΙ ΦΩΝΑΖΕΙ “SOS”

Κάνουμε πορεία στα Ν. Μουδανιά, καλώντας με την παρουσία μας τους κατοίκους της πόλης στην κεντρική πλατεία – στην εκδήλωση ενημέρωσης που διοργανώνουν ο Σύλλογος “ΜιΛαΡεΣι” σε συνεργασία με την Επιτροπή Αγώνα Ν. Μουδανιών.
ΕΣΥ ΘΑ ΑΠΕΧΕΙΣ;
Οργανώνεται η μετακίνηση μας με λεωφορεία. Ο καθένας μας επικοινωνεί άμεσα (μέχρι Σάββατο 1/6) με τις τοπικές Επιτροπές Αγώνα για να κλείσει θέση.
> Για λεωφορείο από Ιερισσό (αναχώρηση 5μμ) κλείνουμε θέση στο 69 76 83 45 13
ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
AFISA_email

Κάλεσμα σε πορεία στα Ν.Μουδανιά Δευτέρα 3/6 6μμ: ΟΛΗ Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΜΑΖΙ ΦΩΝΑΖΕΙ “SOS”

Τη Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013, 6μμ – πορεία στα Ν. Μουδανιά


ΟΛΗ Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΜΑΖΙ ΦΩΝΑΖΕΙ “SOS”

Κάνουμε πορεία στα Ν. Μουδανιά, καλώντας με την παρουσία μας τους κατοίκους της πόλης στην κεντρική πλατεία – στην εκδήλωση ενημέρωσης που διοργανώνουν ο Σύλλογος “ΜιΛαΡεΣι” σε συνεργασία με την Επιτροπή Αγώνα Ν. Μουδανιών.
ΕΣΥ ΘΑ ΑΠΕΧΕΙΣ;
Οργανώνεται η μετακίνηση μας με λεωφορεία. Ο καθένας μας επικοινωνεί άμεσα (μέχρι Σάββατο 1/6) με τις τοπικές Επιτροπές Αγώνα για να κλείσει θέση.
> Για λεωφορείο από Ιερισσό (αναχώρηση 5μμ) κλείνουμε θέση στο 69 76 83 45 13
ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
AFISA_email

Η κοινότητα, η αλληλεγγύη, η στήριξη, η υποστήριξη και η φύση, η πηγή της ζωής...


"Τα γαλατικά χωριά υπομένουν και επιμένουν, παραμένουν  στον αγώνα και προσμένουν ότι η αλληλεγγύη που έδειξε όλη η Ελλάδα το διήμερο 25 και 26 Μαΐου 2013 θα διατρανωθεί και θα πνίξει τα μολυσμένα μυαλά του ξεπουλήματος και της καταστροφής της πατρίδας μας μέσα στα τοξικά απόβλητα της σκέψης τους. Η Χαλκιδική που είναι η αρχή, δίνει το στίγμα, το παράδειγμα."


Η αλληλεγγύη.

Η κοινότητα


Η προετοιμασία

Ένα υπέροχο φωτογραφικό άλμπουμ από το διήμερο 25 και 26 Μαΐου, όταν με την συναυλία στην Ιερισσό και την ανάβαση στο βουνό, οι κάτοικοι της Ιερισσού και ευρύτερα της Χαλκιδικής απέδειξαν ότι η αυτοδιαχείριση και η αυτοδιάθεση των ζωών μας είναι ζήτημα δικιάς μας και μόνο επιλογής. Με την αλληλεγγύη για φίλτρο και την αγάπη μας για το περιβάλλον για σημαία μπορούμε να καταφέρουμε πολύ όμορφα πράγματα!
Περισσότερες φώτο θα δείτε εδώ.

Η κοινότητα, η αλληλεγγύη, η στήριξη, η υποστήριξη και η φύση, η πηγή της ζωής...


"Τα γαλατικά χωριά υπομένουν και επιμένουν, παραμένουν  στον αγώνα και προσμένουν ότι η αλληλεγγύη που έδειξε όλη η Ελλάδα το διήμερο 25 και 26 Μαΐου 2013 θα διατρανωθεί και θα πνίξει τα μολυσμένα μυαλά του ξεπουλήματος και της καταστροφής της πατρίδας μας μέσα στα τοξικά απόβλητα της σκέψης τους. Η Χαλκιδική που είναι η αρχή, δίνει το στίγμα, το παράδειγμα."


Η αλληλεγγύη.

Η κοινότητα


Η προετοιμασία

Ένα υπέροχο φωτογραφικό άλμπουμ από το διήμερο 25 και 26 Μαΐου, όταν με την συναυλία στην Ιερισσό και την ανάβαση στο βουνό, οι κάτοικοι της Ιερισσού και ευρύτερα της Χαλκιδικής απέδειξαν ότι η αυτοδιαχείριση και η αυτοδιάθεση των ζωών μας είναι ζήτημα δικιάς μας και μόνο επιλογής. Με την αλληλεγγύη για φίλτρο και την αγάπη μας για το περιβάλλον για σημαία μπορούμε να καταφέρουμε πολύ όμορφα πράγματα!
Περισσότερες φώτο θα δείτε εδώ.

Σκέφτομαι....

http://saveskouries.blogspot.gr

Σκέφτομαι μικρά χωριά στην Τουρκία. Μία Ιερισσός, δύο, πέντε, εκατό. Να ξεπροβάλουν σιγά σιγά μετά από χρόνια αδικίας, εκμετάλλευσης, πουλημένων κυβερνήσεων, στημένων ρεπορτάζ. Σκέφτομαι ανθρώπους αγωνιστές, ανθρώπους με ελπίδες, ανθρώπους να καταστέλλονται, να απογοητεύονται και μετά να συνεχίζουν. Σκέφτομαι χιλιάδες, εκατομμύρια παρατηρητές να λένε «ποιος μπορεί να τα βάλει με τους δυνατούς, με τους πλούσιους, ποιος μπορεί να τους κερδίσει;» και να κάθονται φοβισμένοι στα σπίτια τους. Να γνωρίζουν και να μην μιλάνε, ενώ χιλιάδες προβάλλουν οι εστίες της αντίστασης. Και η κυβέρνηση να μην δείχνει τίποτα, να στέλνει τα σκυλιά της να τρομοκρατούν. Φαντάζομαι την αγωνία των ανθρώπων όταν βλέπουν τον τόπο τους να καταστρέφεται, να μολύνεται, συνανθρώπους τους να πεθαίνουν από τις κακουχίες, την φτώχεια, φίλους να αλληλοπροδίδονται για δήθεν συμφέροντα, την ώρα που μερικοί εκατομμυριούχοι κάνουν πάρτι πίνοντας το αίμα τους. Μέχρι χθες πολλοί, πάρα πολλοί άνθρωποι στην Τουρκία έπεφταν να κοιμηθούν με διαλυμένα όνειρα, με την κούραση του αγώνα να εναλλάσσει  μέσα τους την χαρά με την λύπη, την αγωνιστικότητα με την πικρία, την γενναιότητα με τον φόβο.

Από μια τέτοια εστία ξεκίνησαν όλα. Μερικοί διαδηλωτές, περίεργοι οικολόγοι – έτσι σίγουρα θα τους είπαν τα κανάλια – μειοψηφία που παρεμποδίζει την μετακίνηση του κόσμου – έτσι θα τους αποκάλεσαν οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι – οπισθοδρομικοί που εμποδίζουν τις επενδύσεις και την ανάπτυξη της ευημερίας – ακούω στα αυτιά μου τους μετόχους πολυεθνικών και τα διάφορα κοράκια τους να κράζουν. Και ξαφνικά, μια επίθεση, ένα όργιο καταστολής, ένας φοιτητής νεκρός. Η κυβέρνηση του Ερντογάν, η κοινοβουλευτική χούντα της Τουρκίας, ήλπιζε ότι αυτός ο νεκρός θα σήμανε και το τέλος του αγώνα, ότι ένας νεκρός θα έβαζε τον κόσμο στα σπίτια του. Εκατομμύρια όμως έσπευσαν να πάρουν την θέση του. Μέσα στην μαυρίλα της σημερινής κατάστασης, μέσα στην εξαθλίωση που φέρνουν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι άνθρωποι σκέφτονται, ελπίζουν, είναι έτοιμοι για την ανατροπή.
Δεν χρειαζόμαστε νεκρούς σε όλες τις χώρες για να ξεσηκωθούμε. Οι τέσσερις νεκροί στην Τουρκία, λίγα χιλιόμετρα μακριά μας, είναι ήδη πάρα πολλοί, είναι γιγάντια απώλεια για χάρη ενός ακόμα πολυκαταστήματος. Από την Κρήτη ως την Ιερισσό και ως την Αλεξανδρούπολη, σε όλες τις πόλεις που ζουν καθημερινά την ανθρώπινη αιμορραγία της κρίσης, οι εστίες της αντίστασης πληθαίνουν και η πάλη οξύνεται. Έρχεται η μέρα που κάθε αγώνας, άσχετα από την έκβασή του εκείνη την στιγμή, ανεξάρτητα από τις νίκες και τις ήττες του, θα έρθει να ενωθεί με όλους τους άλλους, με ένα ποτάμι ανθρώπων που θα ξεχυθούν, όπως ξεχύνονται τώρα σε ολόκληρη την Τουρκία, και θα ανατρέψουν αυτό το καθεστώς που μας πνίγει και μας σκοτώνει. Γιατί οι αγώνες μπορεί να συκοφαντηθούν, να πολεμηθούν, μπορεί ακόμα και να χάσουν. Αλλά πάντοτε θα δικαιώνονται.

Αλληλεγγύη στους συναγωνιστές του κόσμου. Ας θρηνήσουμε τους νεκρούς μας, τους γείτονές μας στον δρόμο και ας δείξουμε ότι παντού, σε ολόκληρο τον πλανήτη εμείς, ενωμένοι ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον δημιουργεί, θα τους κερδίσουμε.

Αγωνιστικά δίπλα σας,

Χάρι Χάλερ

Σκέφτομαι....

http://saveskouries.blogspot.gr

Σκέφτομαι μικρά χωριά στην Τουρκία. Μία Ιερισσός, δύο, πέντε, εκατό. Να ξεπροβάλουν σιγά σιγά μετά από χρόνια αδικίας, εκμετάλλευσης, πουλημένων κυβερνήσεων, στημένων ρεπορτάζ. Σκέφτομαι ανθρώπους αγωνιστές, ανθρώπους με ελπίδες, ανθρώπους να καταστέλλονται, να απογοητεύονται και μετά να συνεχίζουν. Σκέφτομαι χιλιάδες, εκατομμύρια παρατηρητές να λένε «ποιος μπορεί να τα βάλει με τους δυνατούς, με τους πλούσιους, ποιος μπορεί να τους κερδίσει;» και να κάθονται φοβισμένοι στα σπίτια τους. Να γνωρίζουν και να μην μιλάνε, ενώ χιλιάδες προβάλλουν οι εστίες της αντίστασης. Και η κυβέρνηση να μην δείχνει τίποτα, να στέλνει τα σκυλιά της να τρομοκρατούν. Φαντάζομαι την αγωνία των ανθρώπων όταν βλέπουν τον τόπο τους να καταστρέφεται, να μολύνεται, συνανθρώπους τους να πεθαίνουν από τις κακουχίες, την φτώχεια, φίλους να αλληλοπροδίδονται για δήθεν συμφέροντα, την ώρα που μερικοί εκατομμυριούχοι κάνουν πάρτι πίνοντας το αίμα τους. Μέχρι χθες πολλοί, πάρα πολλοί άνθρωποι στην Τουρκία έπεφταν να κοιμηθούν με διαλυμένα όνειρα, με την κούραση του αγώνα να εναλλάσσει  μέσα τους την χαρά με την λύπη, την αγωνιστικότητα με την πικρία, την γενναιότητα με τον φόβο.

Από μια τέτοια εστία ξεκίνησαν όλα. Μερικοί διαδηλωτές, περίεργοι οικολόγοι – έτσι σίγουρα θα τους είπαν τα κανάλια – μειοψηφία που παρεμποδίζει την μετακίνηση του κόσμου – έτσι θα τους αποκάλεσαν οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι – οπισθοδρομικοί που εμποδίζουν τις επενδύσεις και την ανάπτυξη της ευημερίας – ακούω στα αυτιά μου τους μετόχους πολυεθνικών και τα διάφορα κοράκια τους να κράζουν. Και ξαφνικά, μια επίθεση, ένα όργιο καταστολής, ένας φοιτητής νεκρός. Η κυβέρνηση του Ερντογάν, η κοινοβουλευτική χούντα της Τουρκίας, ήλπιζε ότι αυτός ο νεκρός θα σήμανε και το τέλος του αγώνα, ότι ένας νεκρός θα έβαζε τον κόσμο στα σπίτια του. Εκατομμύρια όμως έσπευσαν να πάρουν την θέση του. Μέσα στην μαυρίλα της σημερινής κατάστασης, μέσα στην εξαθλίωση που φέρνουν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι άνθρωποι σκέφτονται, ελπίζουν, είναι έτοιμοι για την ανατροπή.
Δεν χρειαζόμαστε νεκρούς σε όλες τις χώρες για να ξεσηκωθούμε. Οι τέσσερις νεκροί στην Τουρκία, λίγα χιλιόμετρα μακριά μας, είναι ήδη πάρα πολλοί, είναι γιγάντια απώλεια για χάρη ενός ακόμα πολυκαταστήματος. Από την Κρήτη ως την Ιερισσό και ως την Αλεξανδρούπολη, σε όλες τις πόλεις που ζουν καθημερινά την ανθρώπινη αιμορραγία της κρίσης, οι εστίες της αντίστασης πληθαίνουν και η πάλη οξύνεται. Έρχεται η μέρα που κάθε αγώνας, άσχετα από την έκβασή του εκείνη την στιγμή, ανεξάρτητα από τις νίκες και τις ήττες του, θα έρθει να ενωθεί με όλους τους άλλους, με ένα ποτάμι ανθρώπων που θα ξεχυθούν, όπως ξεχύνονται τώρα σε ολόκληρη την Τουρκία, και θα ανατρέψουν αυτό το καθεστώς που μας πνίγει και μας σκοτώνει. Γιατί οι αγώνες μπορεί να συκοφαντηθούν, να πολεμηθούν, μπορεί ακόμα και να χάσουν. Αλλά πάντοτε θα δικαιώνονται.

Αλληλεγγύη στους συναγωνιστές του κόσμου. Ας θρηνήσουμε τους νεκρούς μας, τους γείτονές μας στον δρόμο και ας δείξουμε ότι παντού, σε ολόκληρο τον πλανήτη εμείς, ενωμένοι ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που τον δημιουργεί, θα τους κερδίσουμε.

Αγωνιστικά δίπλα σας,

Χάρι Χάλερ