Εξόρυξη χρυσού; Γιατί όχι;

Ένα ώραιο σποτάκι ... πλούσιο σε επιχειρήματα. Αντί για Κόστα Ρίκα, πείτε Χαλκιδική!
Μπορείτε να το δείτε εδώ


Hi Skai, το κανάλι που τα σπάει!

Επιστολή στο skai



Δημοσιέυουμε μια επιστολή (φανταζόμαστε μια από τις πολλές που στάλθηκαν) πρός το τηλεοπτικό σταθμό skai.

Hi Skai, το κανάλι που τα σπάει.

Όταν οι «αμερόληπτοι δημοσιογράφοι» φοράνε γυαλιά και παντόφλες, και οδηγούν ακριβά SUV στο βουνό, δεν είναι ν’ απορεί κανείς γιατί οι μη κυβερνητικές οργανώσεις πριμοδοτούνται από παγκόσμιες τράπεζες    (αφρικάνικη παροιμία)
                                                                         
Στην εκπομπή του SKAI «νέοι φάκελοι» για το θέμα των μεταλλείων, αναγνώρισα τη ραχοκοκαλιά όλων των υποστηρικτών της επένδυσης, που θα φέρει τρελά λεφτά στον τόπο, και ενδεχομένως θα σώσει την χώρα από την καταστροφή.  
      Μόνο αγαπητό SKAI και κ. Τέλογλου, (θα σε αποκαλώ κύριο, αντίθετα με σένα που είσαι πιο λαϊκός και δεν έλεγες «κύριο» τον Δήμαρχο μας, υποβαθμίζοντας τον σ’ ένα απλό «ο Πάχτας») καταλήγω πως προτιμώ το κίτρινο στο original, όπως τη ζούγκλα του Μάκη. Ή ίσως τα λεφτά που είναι θαμμένα και πρέπει να ανασύρουμε, σε εκπομπές τύπου Λιακόπουλου.
      Πάχτας, Δριβελέγκας, Στρατουδάκης. Και λίγος Παπαγεωργίου για καρύκευμα, ο «πιο γνωστό ακτιβιστής των κινήσεων περιβάλλοντος στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής…», με τον οποίο, «…ξεκινήσαμε για μια εντυπωσιακής ομορφιάς κατάφυτη περιοχή, για ν’ ανακαλύψουμε τι αφήνουν πίσω τους αιώνες μεταλλευτικής δραστηριότητας, σ’ ένα καταπράσινο δάσος γεμάτο νερά, και μοναδικά συμπλέγματα ανέγγιχτης φύσης».
    Ούτε έκθεση να γράφατε κ. Τέλογλου.
   Ο Τόλης εξηγεί τι είναι ο χαλκούχος πορφύρης (τον ξέρω και με ξέρει προσωπικά, γι’ αυτό και παίρνω το θάρρος να αναφέρομαι στο πρόσωπο του στον ενικό).
    Λίγο φύση, λίγα λύματα και μια πανοραμική άποψη γραφικών χωριών, δίπλα στο βουνό και στη θάλασσα. Η ονειροπόλα φωνή του δημάρχου μας, μερικές οικογενειακές φωτογραφίες, ο μπαμπάς στα ανθρακωρυχεία στο Βέλγιο. Η Ιστορία του τόπου, ο κ. Δήμαρχος αναλύει, είμαστε από πάντα μεταλλωρύχοι, και πρέπει να μείνουμε θαμμένοι στις στοές για πάντα.   
     Διακοπή για διαφημίσεις.
   Στρατουδάκης, μεγάλο μουστάκι, γνήσιο κρητικό, κατευθείαν απ’ τη λεβεντογέννα. Το πλάνο σταματά καθώς λέει «τι να κάνω, φταίω εγώ που είμαι δον Κιχώτης;». Δεν το λέει καν με κρητική προφορά (ίντα κάνεις ορέ δον τσιχώτη, και δεν τους σκας μια μπατανιά τσι οικολόγοι, κουζουλάθηκες μωρέ; Θα μας κυνηγάνε οι μετόχοι…).
     Δεύτερες διαφημίσεις.
     Και πάλι Τόλης, σε περιβάλλον αναστάσιμο, ψηλά στο βουνό. Εξηγεί ότι δεν μπορεί να υπάρχει εξόρυξη δίχως κυάνιο. Όχι, δε σε πείθει ο Παπαγεωργίου, ο κρητικός μ’ αυτές τις μεγάλες μουστάκες και τα υγρά μάτια, τα γεμάτα συναίσθημα είναι γεμάτος με μια ευαισθησία που σε κάνει να βασανίζεσαι, αλλά παίρνεις τελικά θέση. Μετά από την κοπιαστική έρευνα –διαφημίσεις– είσαι όμως αμερόληπτος, τα έχεις δείξει όλα, και τις αντιδράσεις, τις μαύρες σημαίες, και τους επιστήμονες, τους μεταλλωρύχους, το φυλάκιο αγώνα. Έχεις βασανιστεί για να βγάλεις απόφαση. Διαφημίσεις.
    Αλλά δε σε πείθει η αντίδραση, η εταιρία είναι σοβαρή και δε θα κάνει τα λάθη του παρελθόντος.
    Κι άλλες διαφημίσεις, εν μέσω κρίσης, τα σημαντικά λόγια των συντελεστών της παραγωγής επαναλαμβάνονται. Ξανά και ξανά τα πλάνα, βουνό, θάλασσα, ήλιος, αισθησιακά πρόσωπα και ζεστές φωνές. Κοντεύει μία αλλά οι διαφημίσεις καλά κρατούν. Πού τις βρήκατε μωρέ τόσες πολλές τις κουζουλές και μας τσι κοπανάτε;
      Κάποια λόγια ξαναβγαίνουν, οι ίδιες προτάσεις, για να τονιστούν –διαφημίσεις– έχω χάσει τη μπάλα, σηκώνομαι για κατούρημα. Ο μεταλλωρύχος που μιλάει τη ντόπια διάλεκτο, οι θιές ζντ’ Μπαναγία, «δεν το θέλομεν», «κάπου σ’ έχω ξαναδεί εσένα», διαφημίσεις, κι άλλος Τόλης, κι άλλος Στρατουδάκης, επιστήμονες, διαφημίσεις.
   «Εσύ δεν ήσουν που θα ανατιναζόσουν τότε με την απεργία; Τώρα τι θα κάνεις;. Τι θα κάνουμι τώρα, πάλι τα ίδια…»
    Διαφημίσεις. Στο κάτω-κάτω όποιος θέλει μπορεί να το δει και στο ίντερνετ, άι σιχτιρ
κοωλόπαιδα, πρέπει να βγάλουμε και το ψωμί μας.

Ο Χατζηνικολάου –ένας φίλος– με πήρε τηλέφωνο μετά. Ήταν στο σπίτι με τις παντόφλες, το έβλεπε και σε ζήλευε. Είναι ξέρεις κι αυτός κινηματογραφιστής.
    Πάντως, αν έρθεις άλλη φορά απ’ το φυλάκιο, πάνω στο βουνό, μη μείνεις να παραφυλάς  ψηλά, τραβώντας μακρινά πλάνα. Αν δεις αυτοκίνητα παρκαρισμένα στο χώρο, εμείς θα είμαστε, δε δαγκώνουμε, κατέβα να τα πούμε, σε βλέπαμε από κάτω κι αναρωτιόμασταν τι ψάχνεις, αλλά φοβόμασταν ν’ ανεβούμε για να μη σ’ ενοχλήσουνε.
     Ούτε να ψάξεις να βρεις ώρα της ημέρας που δεν θα είναι κανείς εκεί. (Αν και αυτό το πλάνο μπορεί να σου το πάσαρε άλλος και να το μοντάρατε, τελευταία, όλες τις ώρες υπάρχουν βάρδιες να φυλάνε το βουνό).
    Μπες στο φυλάκιο Τάσο, θα σε κεράσουμε και καφέ. Και χωρίς καμία υποχρέωση να μιλήσεις για μας –συγνώμη και για τον ενικό, μου ξέφυγε.
         Δε χρειάζεται να έρθεις σε εντεταλμένη υπηρεσία του χάι σκάι, το κανάλι που το σκάει.
     Και να φανταστεί κανείς ότι μετά είχατε βάλει το ντοκυμαντέρ με το Ρώσο κινηματογραφιστή, που τον έφαγε η αρκούδα. Μπρρρρρρ…. Ώρα για διαφημίσεις.

Γ.Κ.

Εκδήλωση στο "σχολείο".


Την Παρασκευή 6 Μαΐου στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο σχολείο για τη μάθηση της ελευθερίας στις 20:00
θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση ενημέρωση:

Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ.
Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ & ΤΗ ΦΥΣΗ ΜΑΣ.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗ Β.ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
-για τοπικές αντιστάσεις ενάντια στα μεταλλεία
-τις προτάσεις των τοπικών κοινωνιών
-τα νεοφιλελεύθερα προτάγματα & τον κοινωνικό εγκλωβισμό

ΟΜΙΛΗΤΗΣ: ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ Μ.ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Εκδήλωση στο "σχολείο".


Την Παρασκευή 6 Μαΐου στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο σχολείο για τη μάθηση της ελευθερίας στις 20:00
θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση ενημέρωση:

Η ΣΙΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ.
Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΑΝΑΣΤΑΤΩΝΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ & ΤΗ ΦΥΣΗ ΜΑΣ.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗ Β.ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:
-για τοπικές αντιστάσεις ενάντια στα μεταλλεία
-τις προτάσεις των τοπικών κοινωνιών
-τα νεοφιλελεύθερα προτάγματα & τον κοινωνικό εγκλωβισμό

ΟΜΙΛΗΤΗΣ: ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ Μ.ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Απόσπασμα Συνέντευξης Πεταλωτή, που αναφέρεται στα μεταλλεία χρυσού

blog Σημάντρων

 


Συνέντευξη του Υφυπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ροδόπης Γιώργου Πεταλωτή στον ρ/σ « ΔΙΑΥΛΟΣ ΡΟΔΟΠΗΣ» και στη δημοσιογράφο Μαρία Παπαδοπούλου(14.4.2011)



Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: Θα θέλαμε να περάσουμε σ’ αυτά που συζητήθηκαν, λίγο. Στις αποφάσεις που πάρθηκαν στο Περιφερειακό Συμβούλιο για δύο μεγάλα θέματα. Αναφέρομαι στο χρυσό και στα πυρηνικά, κ. Πεταλωτή. Ένα μεγάλο όχι, ένα ομόφωνο όχι στη γνωμοδότηση για το χρυσό στο Κρούνογκραντ της Βουλγαρίας , έστειλε το Περιφερειακό Συμβούλιο. Ομόφωνα αρνητική γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου για το χρυσό στη γειτονική μας χώρα, θέλοντας να στείλει και το δικό του μήνυμα για ανάλογη επένδυση στην περιοχή μας. Η στάση της κυβέρνησης, εξακολουθεί να είναι αυτή που ήταν ή έχει αλλάξει κάτι; Και αυτό το λέω, γιατί μπορεί στο παρελθόν κάποιοι να εμφανίζονταν αρνητικοί, αλλά έχουν αλλάξει τώρα, κύριε Πεταλωτή. Βλέπουμε να διατηρούν μία άλλη στάση. Θα ήθελα να κάνετε, εδώ, κι ένα σχόλιο για την επίσκεψη, που έκανε η Ειδική Γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, η κα. Καραβασίλη στα Κίτιλα της Φινλανδίας, η οποία επέστρεψε ενθουσιασμένη με τα όσα είδε εκεί.

Γ. ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: Διάβασα κάποιες δηλώσεις της κας. Καραβασίλη, η οποία είναι μία σοβαρή επιστήμονας. Η δουλειά την οποία κάνει στο Υπουργείο, στο οποίο υπηρετεί , είναι να προστατεύει το περιβάλλον. Θεώρησα και θεωρώ απαράδεκτο και το τόνισα, στο πιο υψηλό επίπεδο, που θα μπορούσα και στην υπουργό στην κα. Μπιρμπίλη, ότι δεν μπορεί μία γραμματέας Υπουργείου Περιβάλλοντος να επισκέπτεται μαζί με τους φιλοξενούμενους από την εταιρεία χρυσού, οι οποίοι πήγαν από την περιοχή μας ιδιώτες, πολίτες, στη Φινλανδία, για να επισκεφθεί τα χρυσορυχεία, που βρίσκονται εκεί
Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και καλά να ήταν τα χρυσορυχεία εκεί –αυτό είναι μία άλλη συζήτηση- οποιοσδήποτε κρατικός λειτουργός, έχει υποχρέωση να έχει μία αποστασιοποιημένη άποψη, επιστημονική και πολιτική και μάλιστα να μην ακολουθεί κανένα πρόγραμμα. Η κα. Καραβασίλη, βέβαια, είπε ότι πήγε με δικά της έξοδα, ότι δεν ήταν ενταγμένη σ΄αυτή την επίσκεψη των υπόλοιπων πολιτών. Αυτό ελέγχεται και είναι θέμα ενός ελέγχου, μιας έρευνας που γίνεται. Από κει και πέρα υπάρχει εκφρασμένη άποψη, εδώ και πολλά χρόνια, των τοπικών κοινωνιών για την τύχη του χρυσού στην περιοχή μας. Υπάρχει και ξεκάθαρη τοποθέτηση του πρωθυπουργού, του κ. Παπανδρέου, όταν ήρθε στην Κομοτηνή, ότι στο θέμα του χρυσού δεν πρόκειται να γίνει κάτι διαφορετικό, απ’ αυτό που συμφωνούν οι τοπικές κοινωνίες. Τότε, πραγματικά, είναι απαράδεκτο να υπάρχουν άλλου είδους ενέργειες, υπονομευτικές από κάποιον κρατικό λειτουργό και με τις συνέπειες οι οποίες θα υπάρχουν.

Από κει και πέρα , έχω πει την άποψή μου πάρα πολλές φορές, στο θέμα του χρυσού. Η κρατική εξουσία, η οποία μάλιστα, είναι πολύ μακριά από την περιοχή μας και ίσως δεν ενδιαφέρεται τόσο, όσο θα έπρεπε να ενδιαφέρεται, διακινεί ένα σενάριο εκμετάλλευσης του χρυσού στην περιοχή μας, γιατί θεωρεί ότι είναι μία πολύ καλή επένδυση. Τα συμφέροντα που υπάρχουν, είναι πολλά. Οι εταιρείες, οι οποίες δραστηριοποιούνται έχουν , υποθέτω, τεράστια κέρδη για να κάνουν μία τόσο επίπονη και επίμονη δουλειά σε όλα τα επίπεδα, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Συνεπώς, αυτό που απομένει στις τοπικές κοινωνίες είναι να εμμείνουν στην άποψή τους, για την επικινδυνότητα της εξόρυξης. Εκτός, αν κάποιος μας πείσει και μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει αυτό, ότι θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάτι άλλο, εκτός από κυάνιο, ότι δεν θα υπάρχουν ανοιχτές λίμνες κυανίου, για να κάνουν την περιοχή μας περιοχή Φαρ-Ουέστ. Το να γίνουμε Ελ – Ντοράντο της Ελλάδας, δεν είναι ούτε στα αναπτυξιακά μας πρότυπα, ούτε στα πολιτιστικά μας , αλλά και δεν εξυπηρετεί οικονομικά με λίγες θέσεις εργασίας, τη ζημιά που θα έχουμε. Οι διαφορετικές απόψεις είναι θεμιτές. Είδαμε να πηγαίνουνε σ’ αυτά τα ταξίδια διαμορφωτές της κοινής γνώμης και άνθρωποι οι οποίοι είναι επιλεγμένοι, ώστε να παίξουν κάποιους ρόλους, ώστε ν’ αλλάξουν, ίσως, οι απόψεις όλων μας. Εμείς, όμως, οφείλουμε να προασπίσουμε το περιβάλλον που έχει άμεση σχέση με τη ζωή μας, όχι θεωρητικά. Μέχρι να μας πείσουν με επιχειρήματα ότι θα συμβεί κάτι άλλο και ότι η ωφέλεια που θα έχουμε ως τοπικές κοινωνίες και ως χώρα, θα είναι περισσότερη και μεγαλύτερη από το κόστος που θα πληρώσουμε, σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και με τις ζωές μας. Τότε, νομίζω, ότι οποιαδήποτε διαφορετική συζήτηση, έχει άλλα κίνητρα.